ΛΕΥΚΕΣ(ΑΓΡΑΦΕΣ) – ΜΑΥΡΕΣ ΣΕΛΙΔΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

  ΠΡΙΝ ΑΠΟ 83 ΧΡΟΝΙΑ

  

Φεβρουάριος του 1938, χειμώνας βαρύς σε όλη την Ευρώπη, από την δύση μέχρι την ανατολή, ο κόσμος βλέπει «άσπρες μέρες» όπως λέει ο λαός με χιουμοριστική διάθεση τις μέρες της χιονόπτωσης.

  Φεβρουάριος 1938 «μαύρα σύννεφα» σκεπάζουν όλη την Ευρώπη από την δύση μέχρι την ανατολή, απολυταρχικά καθεστώτα επικρατούν διαρκώς σε πολλές χώρες.

  Από το 1922 και μετά την «ιστορική πορεία» προς την Ρώμη του Μουσσολίνι στην Ιταλία επικρατεί ο φασισμός.

  Από το 1933 στη Γερμανία με την ανάληψη της εξουσίας του Αδόλφου Χίτλερ επικρατεί ο ναζισμός.

  Από το 1936 ο Φράγκο με την αμέριστη στήριξη του Χίτλερ νικά κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Ισπανίας τις ενωμένες δημοκρατικές δυνάμεις που είχαν και διεθνή στήριξη και επιβάλλει δικτατορία (ισόβιος δικτάτορας).

  Την ίδια περίοδο ακολουθεί επιβολή δικτατοριών και σε άλλες μικρότερες χώρες μεταξύ των οποίων και στην πατρίδα μας, δικτατορία Μεταξά (04/08/1936).

  Τα σύννεφα του επερχόμενου πολέμου είχαν αρχίσει να φαίνονται στον ορίζοντα ήδη από το 1935, οι εξοπλισμοί της Ιταλίας με βλέψεις σε Αφρική (Αβησσυνία) αλλά και προς την Βαλκανική (Αλβανία, Ελλάδα) αλλά ιδιαίτερα και της Γερμανίας με βλέψεις προς ανατολάς (Αυστρία, Τσεχοσλοβακία, Πολωνία και την υπόλοιπη Ευρώπη) προκαλούνε τρόμο στους λαούς.

  Στις χώρες της δύσης, που επικρατούν τα απολυταρχικά καθεστώτα οι αριστεροί είναι σε διωγμό (στρατόπεδα συγκέντρωσης, εξορίες, καταναγκαστικά έργα).

  Στην ανατολική Ευρώπη, στην απέραντη Σοβιετική Ένωση επικρατεί ο κομουνισμός και έχει αρχίσει η σκληρή Σταλινική περίοδος. Ο φόβος του επερχόμενου πολέμου και η ανησυχία των κρατούντων, για τυχόν επιρροή των εθνικών μειονοτήτων από πλευράς των Γερμανών δίνει την ευκαιρία στους κρατούντες να προβούν σε εκκαθάριση των εθνικών μειονοτήτων (Ελλήνων, Γερμανών, Τατάρων, κα).

  Το Δεκέμβριο του 1937 παραμονές Χριστουγέννων, άρχισαν οι συλλήψεις και οι εκτελέσεις χωρίς προσχήματα. Ελληνικά σχολεία και εκκλησίες καταστρέφονται και εξοντώνεται όλη η Ελληνική διανόηση, όσοι κρατούσαν την Ελληνική ιθαγένεια θεωρούνταν ύποπτοι κατασκοπείας . Θύμα αυτών των πρώτων διώξεων, μεταξύ χιλιάδων άλλων είναι και ο πατέρας της μητέρας μου (παππούς μου) Δημήτριος Πηλαλίδης (δάσκαλος) ετών 52.

  Οι διώξεις αυτές συνεχίστηκαν και όλο το 1938, άντρες από 18 ετών και άνω συλλαμβάνονται και «εξαφανίζονται» δεν τους βλέπουμε ποτέ, απεγνωσμένα οι οικογένειες τους, χήρες και ορφανά κορίτσια και αγόρια κάτω των 18 ετών ζητούν βοήθεια από το προξενικό γραφείο Μόσχας της Ελληνικής Βασιλικής Πρεσβείας, η οποία βεβαιώνει την Ελληνική υπηκοότητα και ζητεί τον σεβασμό από τις αρχές.

  Τίποτα δεν τους σταματά, ούτε οι εκκλήσεις, ούτε τα κλάματα, ούτε τα έγγραφα.

  Φεβρουάριος 1938, ύστερα από 2 μήνες από την σύλληψη-εξαφάνιση του παππού Δημήτρη Πηλαλίδη που προαναφέραμε, ακολουθεί η σύλληψη-εξαφάνιση του γιού του και θείου μου Κωνσταντίνου Δ. Πηλαλίδη ετών 27και του συνομήλικου του εξάδελφο του Γιάννη Καζαντζίδη που εμφανίζονται στη φωτογραφία από αριστερά προς δεξιά όρθιοι.

Άνω από αριστερά: Κωνσταντίνος Πηλαλίδης και Γιάννης Καζαντζίδης

Καθήμενες από αριστερά: Ευδοκία σύζυγος Κωνσταντίνου, Κλεοπάτρα Πηλαλίδου-Αθανασιάδου

Η Κλεοπάτρα είναι μητέρα μου, αδελφή του Κώστα και πρώτη ξαδέλφη του Γιάννη.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥΣ Η ΜΝΗΜΗ

  Ο Κώστας Πηλαλίδης άφησε πίσω του την σύζυγο του Ευδοκία και τα δύο ανήλικα παιδιά, τον Αντρέα ετών 6 και την Μαρία (Μαρούσα) 2 ετών, τα οποία συνάντησα ύστερα από 51 χρόνια.

 
  Οι συγγενείς των εικονιζόμενων εγκαταστάθηκαν από το 1939 που ήρθαν στην Ελλάδα, οι χήρες και τα ορφανά στην Ευκαρπία(Γραμμάτινα) Κιλκίς και στη συνέχεια στο Πολύκαστρο της οικογένειας Πηλαλίδη. Και οι συγγενείς του Γιάννη Καζαντζίδη στη περιοχή Μυλαύλακος Κατερίνης όπου εγκαταστάθηκαν και πολλοί άλλοι θύματα των Σταλινικών διώξεων, χήρες και ορφανά.

Βασίλης Αθανασιάδης

Δυο φωτογραφίες, δυο ιστορίες.

       Εδώ και αρκετά χρόνια εκεί, στην ταβέρνα του Θόδωρου Κουταλίδη στην Αξιούπολη μία φωτογραφία μου τράβηξε την προσοχή και αναρωτήθηκα ποιοί, πότε και πού είναι αυτοί οι λεβέντες χορευτές, «Αετοί του Πόντου» που μέσα στο χιόνι χορεύουν πυρρίχιο (σέρρα).
Ρώτησα, έμαθα και το καταγράφω.

      Ήταν εκεί στα 1971 που ιδρύθηκε ο σύλλογος Ποντίων Αξιούπολης, πρώτος στόχος του ήταν η διατήρηση των παραδόσεων του Ποντιακού Ελληνισμού με κάθε τρόπο και μέσον, η δημιουργία χορευτικού τμήματος ήταν το πρώτο τμήμα που λειτούργησε, σύντομα ακολούθησε η δημιουργία θεατρικού τμήματος κ.α.

     Ήδη μέσα στο καλοκαίρι του 1971 ήταν έτοιμο το πρώτο θεατρικό έργο με τίτλο «ας χαίρουνταν τα παιδία». Δόθηκαν παραστάσεις στην Αξιούπολη, στη Γοργόπη, στη Πλατανιά, στη Μεταμόρφωση, κ.α.
Ψυχή και σώματι η οικογένεια του πολύτεκνου (7 παιδιά) και λυράρη του συλλόγου Χαράλαμπου Συμεωνίδη από το Δρέβενο(Πύλη). Ο Χαράλαμπος ήταν από τα πρώτα παιδιά προσφύγων που γεννήθηκε στο παλαίο Δρέβενο(Πύλη) στα 1923, με καταγωγή από την Αργυρούπολη (Γκιουμουσχανέ) της Χαλδίας του Πόντου. 

       Στη θεατρική ομάδα μετείχαν οι δύο κόρες του Χαράλαμπου Κική και Έλλη και ακόμη τα λεβεντόπαιδα (οι Αετοί του Πόντου) με καταγωγή από το Ίσβορο (Πηγή) Αξιούπολης. Νίκος Βελισσαρίδης, Γρηγόρης Σουμελίδης, Πυθαγόρας Κουταλίδης και Γιάννης Βελισσαρίδης και άλλοι από Αξιούπολη. Όπως βλέπουμε δυναμική η παρουσία του Ίσβορου(Πηγής) και του Δρέβενου(Πύλη)στο ξεκίνημα του συλλόγου Ποντίων Αξιούπολης.

Χειμώνας του 1971 προς 1972 χιονισμένο τοπίο στην Πλατανιά Πυρρίχιος (Σέρρα) απ τους 

"Αετούς του Πόντου" μετά την θεατρική παράσταση. (Φώτο πριν από 50 χρόνια)

26 Αυγούστου 2001

     Πριν 20 χρόνια σε ένα ταξίδι στον Αλησμόνητο Πόντο, εκεί στον ιστορικό δρόμο Τραπεζούντας – Αργυρούπολης – Ερζερούμ – Βαγδάτης και πριν στρίψουμε στο δρόμο που οδηγεί στο μοναστήρι της Παναγίας Σουμελά, σε χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων, στεκόμαστε  με δέος μπροστά σε αυτό που βλέπουμε.

    Τέσσερις  χάλκινοι «Αετοί του Πόντου» σε φυσικό μέγεθος και ο λυράρης όρθιος χορεύουν τον πυρρίχιο χορό (σέρρα) και μπροστά στο βάθρο ο μοναδικός επιζών σήμερα από τους «Αετούς του Πόντου του Ίσβορου» Γρηγόρης Σουμελίδης.

    Ναι……!!!! καλά διαβάσατε! Στο δρόμο που πέρασαν τον Ιανουάριο του 400 π.Χ. οι Μύριοι με τον Ξενοφώντα, οδεύοντας προς την Τραπεζούντα (προς την θάλαττα - Ελληνισμό).

   Στο δρόμο που πέρασε στα 622 μ.Χ. ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου, Ηράκλειος με τα στρατεύματα του και κατενίκησε τον Χοσρόη και τους Πέρσες 628 μ.Χ. παίρνοντας και τον Τίμιο Σταυρό.

    Ναι στο δρόμο από τον οποίον τον Μάιο του 1923 χιλιάδες «Ακρίτες Πόντιοι» ακολούθησαν από την Αργυρούπολη (Χαλδία), την Άρδασα και όλη την Ματσούκα τον δρόμο του ξεριζωμούοδεύοντας προς τον λιμάνι της Τραπεζούντας για την αναχώρηση για Ελλάδα(υποχρεωτική ανταλλαγή).

ΝΑΙ εδώ στην πατρίδα μας στην Ελλάδα δεν υπάρχει αντίστοιχο μνημείο.

Αθανασιάδης Βασίλειος     .

Επίτιμος πρόεδρος               . 

« Ακριτών» Πολυκάστρου           

Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου.

 

Χριστούγεννα 1937

   Το 3ο δεκαήμερο του Δεκέμβρη, κάθε χρόνο και για όλους τους όπου γής Χριστιανούς, είναι οι ομορφότερες ημέρες του χρόνου, νηστεία-εγκράτεια, αγάπη-συγχώρεση, μετάληψη-αναγέννηση εναλλαγές συναισθημάτων, ψυχική ανάταση και ελπίδα για το καλύτερο με τη βοήθεια Του Θεού.

  Τα παιδιά πλέουν σε πελάγη ευτυχίας, κλειστά σχολεία, παρέες – παιχνίδια ατελείωτα, κάλαντα – ευχές, ανοιχτές θερμές αγκαλιές των παππούδων, πλούσια φιλοδωρήματα , οι παιδικές φωνές κελαϊδίσματα πουλιών παντού.

  Εκεί στις Β/Α ακτές του Εύξεινου Πόντου στο κυβερνείο του Κουμπάν (ο Καναδάς της Ρωσίας) με κύριες πόλεις το Νοβοροσίσκ (λιμάνι) και το Κρασνοντάρ (Διοικητικό κέντρο) από τα μέσα του 19ου αιώνα ζουν χιλιάδες Έλληνες πρόσφυγες από τον Πόντο με υψηλό επίπεδο ζωής και πολιτισμού στα πλαίσια της Ελληνοχριστιανικής (Ορθόδοξης) παράδοσης με Ελληνικά σχολεία, συλλόγους, θεατρικές ομάδες κ.α. μέχρι το φθινόπωρο του 1937.

  Το Δεκέμβρη του 1937, παραμονές Χριστουγέννων αρχίζει η σκληρή για τον Ελληνισμό και για άλλες εθνικές μειονότητες «σταλινική περίοδος» , εκκλησίες, σχολεία, κάθε τί σταματά, όλη η Ελληνική διανόηση(δάσκαλοι, λογοτέχνες, συγγραφείς, ιερείς κ.α.) συλλαμβάνεται, εξορίζεται ή δικάζεται και εκτελείται με συνοπτικές διαδικασίες, στόχος να μείνει ακέφαλο το ποίμνιο και να γίνει πιο εύκολή η σοβιετοποίηση του.

  Τουλάχιστον 50.000 Έλληνες υπολογίζονται τα θύματα της περιόδου αυτής.

  Ανάμεσα στους πρώτους 20-12-1937 ο παππούς μου Δημήτριος Πηλαλίδης ετών 52 δάσκαλος στο ΑΜΠΙΝΣΚ.

Δημήτριος Πηλαλίδης 1885 – 1937

  Το Φεβρουάριο του 1938 τον ακολούθησε ο γιός του Κωνσταντίνος Πηλαλίδης ετων 26.

Κωνσταντίνος Πηλαλίδης 1911 – 1937

Δεν μάθαμε ποτέ τις συνθήκες θανάτου, ούτε που είναι ο τάφος τους.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ

Η θύμηση αυτή ας είναι ένα κερί στη μνήμη τους. Ήταν τα μαύρα Χριστούγεννα του 1937.

Αθανασιάδης Βασίλειος

103η Αιμοδοσία "Ακριτών" Πολυκάστρου

 Τράπεζα Αίματος "Ακριτών" Πολυκάστρου

    Την προσεχή Κυριακή ολοκληρώνεται ο κύκλος των αιμοδοσιών της «Τράπεζας» αίματος των «Ακριτών» Πολυκάστρου για το έτος 2020, με την πραγματοποίηση της 103ης εθελοντικής αιμοδοσίας των μελών της, που ήδη με τα καινούργια μέλη (της 102ης ) αριθμεί 1187 εθελοντές αιμοδότες. 

     Η αιμοδοσία θα πραγματοποιηθεί με όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας λόγω του Covid-19, με ρυθμό τέσσερα(4) άτομα ανά είκοσι(20)λεπτά. Κατόπιν συνεννοήσεως με την διοικούσα επιτροπή και τον υπεύθυνο συντονισμού της τράπεζας. 

    Οι προσερχόμενοι, στο έντυπο «βεβαίωσης κατ’ εξαίρεση μετακίνησης πολιτών», 
θα σημειώνουν Χ στο Β1 «Μετάβαση σε φαρμακείο ή ιατρό» με διάρκεια 2 ωρών». 

     Καλούνται τα μέλη και οι ιδιαίτερα οι νέοι μας, να επικοινωνήσουν με την διοικούσα επιτροπή και να προσέλθουν γιατί οι ανάγκες σε αίμα είναι μεγάλες σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας μας και η «Τράπεζά» μας που είναι μία από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα δίνει πάντοτε το παρόν στην τεράστια αυτή κοινωνική ανάγκη επί 31 συνεχή χρόνια. 

   ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ; Έμπρακτη αγάπη προς τον πάσχοντα συνανθρωπό μας

101η Αιμοδοσία του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου & Περιχώρων "Οι Ακρίτες"

Τράπεζα Aίματος των "Ακριτών" - 31ος χρόνος προσφοράς ζωής

    101η Αιμοδοσία του Συλλόγου Ποντίων "Οι Ακρίτες", ώρα 9:30 - 13:30 στο "Σπίτι του Πόντου" στο Πολύκαστρο.

    Η Τράπεζα αίματος των "Ακριτών" ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1990 και αριθμεί σήμερα 1174 μέλη εθελοντές Αιμοδότες από όλο το Δήμο Παιονίας. Έχει τον μεγαλὐτερο αριθμό μελών-αιμοδοτών και τις περισσότερες χορηγήσεις αίματος στον Νομό Κιλκίς. Από την ίδρυση της μέχρι σήμερα διέθεσε 7758 φ. αίματος για τις ανάγκες σε αίμα 3.665 συνανθρώπων μας.

    Το μέλος της Τράπεζας έχει υποχρέωση για μια αιμοδοσία το χρόνο και καλύπτει τις ανάγκες σε αίμα, σε περἰπτωση που χρειαστεί για όλα τα μέλη της οικογένειας του καθώς και των συγγενών του πρώτου βαθμού. Μέλος μπορεί να γίνει κάθε υγιής άνθρωπος από 19 ἐως 62 ετών. Ας βοηθήσουμε όλοι μας όσο μπορούμε τους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη αίματος και κινδυνεύει η ζωή τους.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Σύλλογος "Oι Ακρίτες": 23430 22455 - Αιμοδοσία Νοσοκομείου Κιλκίς: 23413 51724

Υπευθ.: Αθανασιάδης Βασίλειος, τηλ.: 23430 23184 - 6932 286 707

Καρακασίδου Νίνα, τηλ.: 6973 814 106 & Παπαδόπουλος Δημήτριος, τηλ.: 6989 767 480

   

Εθολοντική αιμοδοσία

  Τράπεζα αίματος "Ακριτών" Πολυκάστρου - Έκτακτη αιμοδοσία

Για δέκατη συνεχόμενη χρονιά η Τράπεζα αίματος των "Ακριτών" Πολυκάστρου διοργανώνει την Τρίτη 19 Μαίου 2020 από τις 9.30 έως τις 12.00 στο "Σπίτι του Πόντου" στο Πολύκαστρο, έκτακτη εθελοντική αιμοδοσία, στη μνήμη των θυμάτων της γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού.

    Η τράπεζα αίματος των "Ακριτών" Πολυκάστρου ιδρύθηκε τον Μάρτιο του 1990 και διανύει το 31° έτος συνεχούς λειτουργίας με την άψογη συνεργασία του τμήματος αιμοδοσίας του Νομαρχειακού Γενικού Νοσοκομείου Κιλκίς.

    Σήμερα αριθμεί 1.174 μέλη-εθελοντές αιμοδότες, μια από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα, πραγματοποίησε 100 αιμοδοσίες, και πρόσφερε 7.722 φιάλες αίματος για τις ανάγκες 3.646 ασθενών συνανθρώπων μας. Από το 1990 μέχρι σήμερα υπεύθυνος συντονιστής είναι  ο κ. Βασίλειος Αθανασιάδης, μέλη της Δ.Ε. η κα Νίνα Καρακασίδου και ο κ. Δημήτριος Παπαδόπουλος.