Μια Κυριακή Φλεβάρη μήνα…

Ακριβώς πριν από 34 χρόνια.

    Ήταν η 2η Κυριακή του Φλεβάρη του 1988, στις 14 του μήνα όταν στις 10:30 το πρωί πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη τελετή θεμελίωσης του “Σπιτιού του Πόντου” στο Πολύκαστρο.
   Μέσα σε πανηγυρική ατμόσφαιρα, με την παρουσία θρησκευτικών και πολιτικών αρχών της περιοχής μας και μεγάλου αριθμού μελών και φίλων του Συλλόγου, ξεκίνησε η θεμελίωση της πολιτιστικής κυψέλης των Ποντίων Πολυκάστρου και Περιχώρων “Οι Ακρίτες¨. 

 

14 Φεβρουαρίου 1988

Η θεμελίωση

   Κατά το έθιμο της θεμελίωσης και σύμφωνα με τις παραδόσεις σφάχτηκαν 4 πετεινάρια (κόκορες) από ένα σε κάθε γωνία, που ήταν προσφορά μελών του Συλλόγου από Κορώνα, Πλατανιά, Ευζώνους και Σιταριά, ενώ ρίχτηκαν και μεταλλικά νομίσματα στις 4 γωνίες των θεμελίων.
   Η πρώτη φτυαριά με τσιμέντο ρίχθηκε από τον γηραιότερο τότε εν ζωή Πόντιο στην καταγωγή, του Πολυκάστρου, τον Μπαρμπα-Πανίκα (Παναγιώτης Βασιλειάδης) 98 χρόνων, ο οποίος στα 102 του χρόνια αξιώθηκε να κόψει και την κορδέλα των εγκαινίων στην είσοδο του κτιρίου στις 6 Δεκεμβρίου το 1992. Ο Μπαρμπα-Πανίκας πέθανε το 1993 σε ηλικία 103 ετών.

 

6 Δεκεμβρίου 1992

Τα εγκαίνια

   Για την κατασκευή του “Σπιτιού του Πόντου” είναι καταγεγραμμένα στο βιβλίο των δωρητών 1827 ονόματα φίλων του Συλλόγου από όλη την Ελλάδα, απο Κορώνα και Ευζώνους μέχρι την Ιεράπετρα της Κρήτης ώς τη Λεμεσό (Κύπρο) και από το εξωτερικό από Νέα Υόρκη, Μόναχο Στουτγάρδη και Στοκχόλμη ἐως Συδνεϊ, Μελβούρνη κ.α. και τους οποίους ευχαριστούμε για άλλη μία φορά για την προσφορά τους και την αγάπη τους προς το Σύλλογο μας.
   Η μελέτη και η επίβλεψη του έργου συνολικά ήταν δωρεά του πολιτικού μηχανικού Ηρακλή Τομπουλίδη (Μέγας Ευεργέτης του Συλλόγου)
  Από την θεμελίωση μέχρι την ολοκλήρωση οι οικοδομικές εργασίες έγιναν από το συνεργείο των αδελφών Μπαϊνούζη, (+)Θανάσης,(+) Μήτσος και (+)Θανάσης του Γ. και εργάτες τον (+)Ασλάνη Δελήπαλτα και τον (+)Γιώργο Αθανασιάδη, το “σιδέρωμα” (εργασίες σιδηροπλισμού)
έγιναν από το συνεργείο του Στράτου Καγιούδη (με μεγάλη έκπτωση στις τιμές).

  Το Διοικητικό Συμβούλιο από τη θεμελίωση μέχρι την ολοκλήρωση.

Πρόεδρος:                   Βασίλειος Αθανασιάδης
Αντιπρόεδροι:        (+)Χρήστος Αδαμίδης
                                          Νίκος Σιάνας
Γραμματείς:                Γιάννης Αλτιπαρμακίδης
                                         Γιάννης Χρυσουλίδης
Ταμείες:                   (+)Ηρακλής Αποστολίδης
                                     (+)Γιάννης Καραγιαννίδης
Μέλος:                        Σάββας Καρδόπουλος

   *Σύμπτωση, αμέσως μετά την τελετή θεμελίωσης του “Σπιτιού του Πόντου”, ένα σημαντικό γεγονός για τα πολιτιστικά πράγματα του τόπου μας, η κοινωνία του Πολυκάστρου και ιδιαίτερα η Ποντιακή οικογένεια, αποχαιρετούσε με πόνο ψυχής, ένα εκλεκτό μέλος της με μεγάλη προσφορά στον πολιτισμό του τόπου μας, (ποδόσφαιρο, σκάκι,σκηνοθεσία, καλλιγραφία κ.α. ) των Σάββα Ι. Αθανασιάδη. (1915 - 1988). Ο Σάββας αδελφός του πατέρα μου, ήταν 15 χρονών όταν ήρθε με τον αδερφό του και την χήρα μητέρα του από την Ρωσία και εγκαταστάθηκαν στο Πολύκαστρο και πρόσφερε πολλά στον τόπο μας

 

Πρόσοψη κτιρίου, οδός Εθνικής Αμύνης 37

 

 

Πίσω αύλειος χώρος 

Χώρος υπαίθριων εκδηλώσεων

 

 

 

Βασίλειος Αθανασιάδης

Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου......

Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου,
πάντα κάλαντα πάντα του Χρόνου

Η αρχή των καλάντων της πρωτοχρονιάς στον αλησμόνητο Πόντο.

 

   Αρχή του χρόνου όνειρα και ελπίδες για κάτι καλύτερο στην υγεία στην οικονομία και στη ζωή των ανθρώπων. 

 

Καλαντάρτς, Καλαντάρης η ονομασία του Ιανουαρίου στα Ποντιακά.

Τον συναντάμε και στα ερωτικά τραγούδια του Πόντου.

* Καλαντάρτς καλή χρονία
κόρ έλα ας φιλώ σε μίαν.

* Καλαντάρτς και νέον έτος
κόρ θα παίρω σεν οφέτος

Σε όλο τον κόσμο εύχομαι ολόψυχα 

χρόνια πολλά, χρόνια καλά, χρόνια ευλογημένα με υγεία πρώτα απ΄ όλα.

Υ.Γ.    Τα κάλαντα των Χριστουγέννων (24 Δεκεμβρίου) και της Πρωτοχρονιάς (31 Δεκεμβρίου) πέραν από την παραδοσιακή σημασία και την προαναγγελία των επερχόμενων χαρμόσυνων εορτών που δίνουν και ιδιαίτερο χρώμα σ αυτές είναι και μία πηγή εσόδων, για τους καλαντιστές και ιδιαίτερα για τους Συλλόγους, για να αντιμετωπίσουν λειτουργικά τους έξοδα.

Κάτι που δυστυχώς τα στερούνται για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά λόγω COVID. 

Τα Κάλαντα πίνακας του Νικηφόρου Λύτρα 1872

Υ.Γ. 2     Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

Η παραμονή της πρωτοχρονιάς για τους “Ἁκρίτες” Πολυκάστρου είναι αφιερωμένη στα περίχωρα, όπου υπάρχουν πολλά μέλη του συλλόγου.

Η αρχή γινόταν πάντα από την ΚΟΡΩΝΑ και απο το σπίτι του Χάρη Παναγιωτίδη και το καφενείο του χωριού, η συνέχεια στο ΕΙΡΗΝΙΚΟ στο καφενείο του χωριού και ακολουθούσε η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ στα σπίτια του (+)Γ. Παπαδόπουλου, (+)Γιάννη Σαουλίδη και Κώστα Συμεωνίδη.

Επόμενη στάση στην ΠΟΝΤΟΗΡΑΚΛΕΙΑ και σε όλα τα μαγαζιά στην πλατεία.

Πέμπτη στάση στην ΠΛΑΤΑΝΙΑ οπου υπάρχουν πολλά μέλη, καλάντισμα στα σπίτια των αλησμόνητων (+)Παπα-Κώστα Καρακασίδη, του (+)Παναγιώτη Ξενιτίδη, του (+)Λάζαρου Παντελίδη, του Γιώργου Ελευθεριάδη, στου (+)Νίκου Αμανατίδη και στα καφενεία του χωριού.

Στη συνέχεια στο ΜΙΚΡΟ ΔΑΣΟΣ στα καφενεία και στα σπίτια ιδρυτικών μελών, (+)Μένανδρου Απουσίδη, (+)Σωκράτη Ακριτίδη, Γιάννη Πετρίδη, που μας περίμεναν με πολύ αγάπη.

Και τέλος στους ΕΥΖΩΝΟΥΣ με πρώτη επίσκεψη στο τελωνείο, αστυνομία, αφορολόγητα και στη συνέχεια στο χωριό, στα καφενεία και στο σπίτι του αλησμόνητου (+)Γιώργου Πολυχρονίδη.

Για την ιστορία καλαντιστές 31 Δεκεμβρίου 1989:

Μελη του Δ.Σ. Βασίλης Αθανασιάδης, (+)Χρήστος Αδαμίδης,(+) Ηρακλής Αποστολίδης, Σάββας Καρδόπουλος και Νίκος Σιάνας.
Λυράρηδες: (+)Θεόδωρος (Τότος) Γεωργιάδης και Γεώργιος Β. Γεωργιάδης
Παιδιά του συλλόγου: Γεώργιος Αθανασιάδης, Νίκος Β. Αθανασιάδης, Σάββας Γ. Αθανασιάδης, Άρης Μ. Ανδρόνικος, Κώστας Δασκαλίνας, Καλλιόπη Καρδοπούλου, Μπάμπης Κεσκινίδης, Χρήστος Κοσμίδης, Σοφία Μυτιληναίου, Δέσποινα Σιάνα, Ισιδώρα Σιάνα και Καλλιόπη Γ. Τοπαλίδου.

Έσοδα καλάντων 428.000 ΔΡΧ.

Έτσι χτίζαμε το “ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ”

Βασίλης Αθανασιάδης

Χριστός Γεννέθεν, χαρά σον κόσμον…..

 

Ποντιακά κάλαντα. Ζωγραφιά Άννα Φαχαντίδου

Μήνυμα χαράς, μήνυμα ελπίδας για όλο τον κόσμο.

“Χριστός Γεννέθεν, χαρά σον κόσμον”
(Αρχή των Χριστουγεννιάτικων καλάντων στον Πόντο.)

Εύχομαι ολόψυχα σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στους εθελοντές αιμοδότες της “τράπεζας αίματος” των "Ακριτών" Πολυκάστρου και της “τράπεζας αίματος” Άσπρου - Αξιοχωρίου


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ με υγεία, ευλογία και οικογενειακή ευτυχία.
Φυσικά για όλους μας γρήγορη επιστροφή στην κανονικότητα.

Φάτνη στην κεντρική πλατεία Πολυκάστρου

Κατασκευής Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου δια χειρός Νίκου Σιάνα.

Ομάδα καλαντιστών

Καθήμενοι: Σπυρίδης Γιάννης (Λύρα), Σιάνας Νίκος, Παπαδόπουλος Στέλιος, Παπαδόπουλος Βίκτωρ, Λεντίδης Γιώργος, Αμανατίδης Μπάμπης
   Όρθιοι: Τοπαλίδου Έφη, Αθανασιάδης Γιώργος, Χατζηπροδρομίδου Ιωάννα, Βασιλακάκη Σοφία, Μουρουσιάδου Ελπίδα, Αθανασιάδης Β. Νίκος, Κωνσταντινίδου Λένα, Γεωργιάδου Βαρβάρα, Σιάνα Ισιδώρα, Λεντίδου Ελένη, Παπαδοπούλου Μαρία, Αθανασιάδης Γ. Νίκος.

Έσοδα καλάντων: 385.000 δρχ, όταν χτίζαμε το “Σπίτι του Πόντου”.

Βασίλης Αθανασιάδης

ΤΕΜΕΤΕΡ ΑΣ ΣΗ ΡΟΥΣΙΑΝ 4

 Οι Κρουκλάντ - Κρουκλιδαίοι 2

 

Άνοιξη 1930

   Μαθητές και μαθήτριες του Ελληνικού Σχολείου, στο χωριό Ρεσέτνικο, περιοχής Μπελαρέτσινσκι, Κουμπάν στη Νότια Ρωσία, εκεί όπου ζούσαν χιλιάδες Έλληνες, Ποντιακής καταγωγής που είχαν μετακινηθεί από τα μέσα του 19ου αιώνα.

   Η διδασκαλία των μαθημάτων γινόταν στην Ποντιακή διάλεκτο με αλφάβητο είκοσι(20) γραμμάτων με δεδομένο την κατάργηση των δίψηφων γραμμάτων( Ξ, Ψ, καθώς και των Η και Ω), η γραφή του Ξ ήταν ΚΣ, του Ψ ήταν ΠΣ, το μοναδικό Ι για όλες τις χρήσεις, το Υ ως ΟΥ.

   Διακρίνονται παιδιά των αδελφών Θεόδωρου Κρουκλίδη, Σάββα Κρουκλίδη, Γιάννη Κρουκλίδη, Ευθύμη Κρουκλίδη και Σιδηρόπουλου Γιάννη, τα οποία εγκαταστάθηκαν το 1932 στο Πολύκαστρο, του νομού Κιλκίς.

Στη φωτό:

Νο1 ο Νίκος Θ. Κρουκλίδης(Κόλιας), δεξιοτέχνης της λύρας και επι έτη λυράρης του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου και Περιχώρων “Οι Ακρίτες” , του οποίου ήταν και ιδρυτικό μέλος.

Νο 2 Γρηγόρης Θ. Κρουκλίδης (Χρύσας) , ανάπηρος πολέμου 1940.

Νο 3 Αγάπη Θ. Κρουκλίδου - Μουρουσιάδου

Νο 4 Λίτα Θ. Κρουκλίδου - Καραγιώργη

Νο 5 Κυριακή Ι. Κρουκλίδου - Παπαδοπούλου

Νο 6 Σοφία Θ. Κρουκλίδου - Αβραμίδου

Νο 7 Η δασκάλα Κα Χρυσούλα

Νο 8 Αντρέας Σ. Κρουκλίδη.


  Ένας κύκλος 50 χρόνων από τον Πόντο στη Ρωσία (Κουμπάν) και απο εκεί στην Ελλάδα, στο Πολύκαστρο του νομού Κιλκίς, όπου αποκαταστάθηκαν ώς γεωργοί με χωράφια (1934) στην αποξηρανθείσα λίμνη Αρτζάν, η στέγαση(κατοικίες) ήταν καθαρά προσωπική υπόθεση χωρίς καμία κρατική βοήθεια και μόνον με την ενότητα και την αλληλοβοήθεια μεταξύ τους.

Βασίλης Αθανασιαάδης

106η Αιμοδοσία "Ακριτών"

Γιά άλλη μιά φορά ζητούμε την "έμπρακτη αγάπη" του εθελοντή αιμοδότη.

   Ειδικά αυτήν την περίοδο που είναι αυξημένος ο αριθμός των χειρουργικών επεμβάσεων που λόγω της πανδημίας είχαν σε μεγάλο βαθμό αναβληθεί.
   Γι αυτό οι "Ακρίτες" Πολυκάστρου καλούν τα μέλη και όσους επιθυμούν να γίνουν μέλη της "Τράπεζας Αίματος" να προσέλθουν την Κυριακή 7 Νοεμβρίου απο τις 09:30 έως τις 13:00, στο "Σπίτι του Πόντου" στο Πολύκαστρο και να προσφέρουν λίγο από το αίμα τους, για τον πάσχοντα συνάνθρωπό μας.

   Λόγω των μέτρων προστασίας (COVID19) και για την αποφυγή συνωστισμού θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητος, ύστερα από συνεννόηση με τον υπεύθυνο συντονισμού της τράπεζας κο Βασίλη Αθανασιάδη και τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής κα Νίνα Καρακασίδου και κο Δημήτρη Παπαδόπουλο (πρόεδρο των "Ακριτών"), στα τηλέφωνα των οποίων αναγράφονται στην κάτωθι ανακοίνωση.

 

 

 

 

Βασίλης Αθανασιάδης

 

106η Αιμοδοσία "Ακριτών" Πολυκάστρου

 

ΤΕΜΕΤΕΡ ΑΣ ΣΗ ΡΟΥΣΙΑΝ 3 - ΟΙ ΚΡΟΥΚΛΑΝΤ

Οι Κρουκλάντ - Κρουκλιδαίοι

  Εκεί στη Νότια Ρωσία στις βορειοδυτικές παρυφές του Καυκάσου και στα βορειοανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου κοντά στην όμορφη παραλιακή πόλη ΤΟΥΑΨΕ (Tuapse, Туапсе) και στο χωριό ΡΕΣΕΤΝΙΚΟ το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα στα 1873 εγκαταστάθηκε, φεύγοντας από τον Ανατολικό Πόντο για καλύτερες συνθήκες ζωής η οικογένεια του Ανδρέα και της Κυριακής Κρουκλίδη.

  Απέκτησαν πολλά παιδιά, όπως οι περισσότερες οικογένειες εκείνα τα χρόνια, στον Πόντο αλλά και στην Ρωσία όπου μετακινήθηκαν και έζησαν για πάνω από 50 χρόνια.

  Στα 1929 μετά την αφαίρεση των περιουσιών-ακίνητα και την βίαια κολεκτιβοποίηση, μεγάλος αριθμός οικογενειών Ποντίων που δεν είχαν φύγει απο την Ρωσία την χρονική περίοδο 1919 - 1924, αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την Ρωσική γή, με ότι φορητό - οικοσκευές και λοιπά που τους επετράπη να πάρουν μαζί τους.

  5 οικογένειες παιδιών του Ανδρέα και της Κυριακής Κρουκλίδη εγκαταστάθηκαν στο Πολύκαστρο την περίοδο 1930 - 1935.

Αυτές ήταν:

α. Του Θεόδωρου και της Ελπίδας Κρουκλίδη
β. Του Σάββα και της Μαρίας Κρουκλίδη
γ. Του Γιάννη και της Κατερίνης Κρουκλίδη
δ. Της Βασιλικής Κρουκλίδου/Αθανασιάδου (χήρα) (γιαγιά μου/καλομάνα)
ε. Της Λίζας σύζυγος Ευθυμίου Κρουκλίδη (χήρα)



  Στη φωτογραφία του 1929 λίγο πρίν την έναρξη της αναχώρησης από την Ρωσία για την μητέρα πατρίδα, φαίνονται οι 4 οικογένειες , απουσιάζει η οικογένεια της Βασιλικής Αθανασιάδου αδερφής των Κρουκλιδαίων.

Στο μέσον καθήμενοι απο αριστερά;

Γιάννης Κρουκλίδης, Ευθύμιος Κρουκλίδης(δεν έφτασε ποτέ στην Ελλάδα), Σάββας Κρουκλίδης, Θεόδωρος Κρουκλίδης και στο άκρο δεξιά η σύζυγός του Ελπίδα.

Μπροστά και κάτω τα παιδιά τους, απο αριστερά Κίτσα Κρουκλίδου/Παπαδοπούλου, Κώστας Κρουκλίδης, Λίτα Κρουκλίδου/Καραγιώργη, Ανδρέας Κρουκλίδης, Βάνιας Κρουκλίδης, Σοφία Κρουκλίδου/Αβραμίδου, Σάββας Κρουκλίδης στα γόνατα του πατέρα του Γιάννη, Ανδρέας Κρουκλίδης στα γόνατα του πατέρα του Ευθύμη, Κυριακή Κρουκλίδου στα γόνατα του πατέρα της Σάββα και Γρηγόρης Κρουκλίδης μπροστά απο τον πατέρα του Θόδωρο.

Στο κέντρο με καπέλο και γραβάτα ο Νίκος(Κόλιας) Κρουκλίδης σπουδαίος λυράρης και ασυναγώνιστος σε σκοπούς Ρώσικους.

Επάνω αριστερά Λίζα σύζυγος Ευθυμίου, Χαρίκλεια σύζυγος Γιάννη, η τρίτη δυστυχως μου είναι άγνωστη, τέταρτη Μαρία σύζυγος Σάββα, δυστυχώς και της πέμπτης γυναίκας τα στοιχεία μου ειναι άγνωστα και τελευταία δεξιά πίσω από τους γονείς της η Αγάπη Κρουκλίδου/Μουρουσιάδου.

Βασίλης Αθανασιάδης