10 Φεβρουαρίου 1938. Ακριβώς πριν 87 χρόνια

Κωνσταντίνος Δ. Πηλαλίδης

 Ακριβώς πριν από 87 χρόνια, σαν σήμερα, στις 10 Φεβρουαρίου 1938, το Προξενικό γραφείο της Ελληνικής Βασιλικής Πρεσβείας της Μόσχας εξέδωσε πιστοποιητικό στο όνομα του Κωνσταντίνου Δημ. Πηλαλίδη με το οποίο βεβαιώνει ότι “είναι Έλλην υπήκοος και παρακαλεί τις εγχὠριες αρχές όπως του παράσχουν πάσαν νόμιμον συνδρομήν”.

Το πιστοποιητικό Ελληνικής Ιθαγένειας του Κώστα Δ. Πηλαλίδη,
με ημερομηνία αποστολής από το Προξενικό γραφείο
της Ελληνικής Βασιλικής Πρεσβείας της Μόσχας
στις 10 Φεβρουαρίου 1938, σαν σήμερα.

   Όταν έφτασε το πιστοποιητικό ιθαγένειας Ε΄κατηγορίας, στους οικείους του και στις Αρχές, ο Κώστας δεν ανεβρίσκετο στο σπίτι του, διότι τον προηγούμενο μήνα, αρχές του χρόνου (1938), είχε συλληφθεί και εκτελεστεί και δεν ανευρέθη ποτέ, ήταν μόλις 27 ετών(1911-1938).

  Ένα μήνα νωρίτερα, παραμονές Χριστουγέννων, του 1937, είχε προηγηθεί η σύλληψη και εκτέλεση του πατέρα του και παππού μου Δημητρίου Ευστάθιου Πηλαλίδη, που ήταν Δάσκαλος και ήταν 52 ετών. Ο Δημήτρης εκτός από τον πρωτότοκο Κωνσταντίνο, είχε άλλα τέσσερα παιδιά, την Κλεοπάτρα, τον Γιάννη, την Κλεονίκη και την Σοφία.

  Η χήρα σύζυγός του Ελισσάβετ (γιαγιά μου) με τα 4 παιδιά της τον Σεπτέμβριο του 1939 ήρθαν στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Ευκαρπία (Γραμμάτινα) Κιλκίς.

  Αργότερα και αφού η Κλεοπάτρα παντρεύτηκε (Δεκέμβριος 1941) τον Νικόλαο Αθανασιάδη εγκαταστάθηκε στο Πολύκαστρο όπου ήρθαν και τα αδέλφια της Γιάννης και Σοφία μαζί με τη μητέρα τους, στο Πολύκαστρο.

  Η δεύτερη κόρη Κλεονίκη παντρεύτηκε το 1943 τον Γιάννη Μοσκοφίδη και παρέμεινε στην Ευκαρπία, όπου σήμερα ζουν παιδιά και εγγόνια της.

Δημήτριος Ευστάθιου Πηλαλίδης

1885-1937

   Ο Κωνσταντίνος Δημ. Πηλαλίδης γεννήθηκε το 1911 (Χούταρι - Εριβάνσκι) του Αμπίνσκ, στο Κουμπάν της Ρωσίας, στα 19 του χρόνια παντρεύτηκε την κατά ένα χρόνο μικρότερη του Ευδοκία Κλημανίδη(1912 - 1988), με την οποία απέκτησε 2 παιδιά τον Ανδρέα και τη Μαρία.

  Η σύζυγός του Ευδοκία με τα 2 μικρά της παιδιά, το φθινόπωρο του 1942 εκτοπίστηκε στο Καζακστάν όπου παρέμεινε μέχρι το 1968, οπότε επέστρεψαν και διέμεναν στο Βιτιάζεβο (Vityazevo, Витязево) στα γνώριμα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.

   Σήμερα στο Βιτιάζεβο ζούνε τα εγγόνια του Κωνσταντίνου Πηλαλίδη, παιδιά της κόρης του Μαρίας (η Ελένη και η Ευδοκία) ενώ ο γιος της Μαρίας (Γεώργιος) απεβίωσε το 2018 και η τρίτη κόρη της Μαρίας, η Λίζα ζει στην Ελλάδα,στο Κορδελιό, Θεσσαλονίκης.

   Εγγόνια του Ανδρέα, γιου του Κώστα και της Ευδοκίας, ζουν στην Ανάπα(αρχαία Γοργιππία) της Ρωσίας.

Αεροφωτογραφία (Google maps), το Βιτιάζεβο και η Ανάπα,

 όπου ζουν σήμερα εγγόνια και δισέγγονα του Κώστα Δ. Πηλαλίδη.

Το έμβλημα/θυρεός της πόλης Ανάπα
Αρχαία Γοργιππία

 Μοσχοβολάει Ελλάδα…

Έντονη η παρουσία του Ελληνικού στοιχείου
και η δραστηριότητα στον τουριστικό τομέα
Διακρίνεται το όνομα ΠΑΡΑΛΙΑ γραμμένο με το Κυριλλικό αλφάβητο, στα Ρωσικά.

Καφέ Παρθενώνας, γραμμένο με το Κυριλλικό αλφάβητο,
άλλη μία επιχείρηση στην παραλία της Ανάπας.

Φωτογραφία 1912(113 ετών), προσωπικό αρχείο.
Ο παππούς Δημήτρης Πηλαλίδης 1885-1937, στην αγκαλιά του ο πρωτότοκος γιος Κωνσταντίνος(1911-1938) και η γιαγιά μας Ελισάβετ Πηλαλίδου (1889-1962).

Φωτογραφία φθινόπωρο του 1916 στη Ρωσία, από αριστερά: Σπύρος Πηλαλίδης, Κώστας Πηλαλίδης(1911-1938), μπροστά του η αδελφή του Κλεοπάτρα Πηλαλίδου(Αθανασιάδου) (1915-1989) μητέρα μας, η προγιαγιά μας Σοφία (Αϊσέ) Πηλαλίδου, Ελισσάβετ Πηλαλίδου, μπροστά της ο Αντώνης Πηλαλίδης, και ο Δημήτρης Πηλαλίδης ο παππούς μας.

Άνω από αριστερά: Κωνσταντίνος Πηλαλίδης και Γιάννης Καζαντζίδης
Καθήμενες από αριστερά: 

Ευδοκία σύζυγος Κωνσταντίνου, Κλεοπάτρα Πηλαλίδου-Αθανασιάδου

Η Κλεοπάτρα είναι μητέρα μου, αδελφή του Κώστα και πρώτη ξαδέλφη του Γιάννη.

 Οι αλησμόνητοι Δημήτριος Ευσταθίου Πηλαλίδης (παππούς μου) και Κωνσταντίνος Δημητρίου Πηλαλίδης (θείος μου) είναι δύο από τα χιλιάδες θύματα των Σταλινικών διώξεων κατά των Ελλήνων και άλλων Εθνικοτήτων, της περιόδου 1937 - 38.

Στο Κυβερνείο του Κρασνοντάρ είναι καταγεγραμμένα 5667 ονόματα Ελλήνων θανόντων, θύματα αυτών των διώξεων, ανάμεσα σε αυτά είναι και των αλησμόνητων - αδικοχαμένων συγγενών μου, παππού και θείου μου.

Ας είναι ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥΣ.

 

  Υ.Γ.  Φωτογραφίες από το προσωπικό μου αρχείο.

 Υ.Γ. 2 Το όνομα του αλησμόνητου θείου Κώστα, το φέρουν τα ανέψια του Κώστας Ι Μοσκωφίδης(γιος της Κλεονίκης) που σήμερα ζει στη Γερμανία, Κώστας Ν. Αθανασιάδης(γιός της Κλεοπάτρας) που σήμερα ζει στη Σουηδία και ο αλησμόνητος Κώστας Ι Πηλαλίδης(1951-1995) γιος του Γιάννη.

Βασίλειος Αθανασιάδης

Θλίψη στην Ποντιακή οικογένεια.

 

Ο αείμνηστος Αχιλλέας με τον λυράρη, φίλο & συνεργάτη του Κώστα Σιαμίδη

Έφυγε σήμερα ξαφνικά, ο αγαπητός καλλιτέχνης και φλογερός Πόντιος, Αχιλλέας Βασιλειάδης, στα 72 του χρόνια.

 

   Πριν μια εβδομάδα, εκεί στην αγαπημένη του Δράμα και στο γνωστό Ποντιακό μαγαζί  “Ε κίτι”  διασκέδαζε τον κόσμο τις χαρούμενες τούτες ημέρες της Πρωτοχρονιάς, δίπλα στο γενέθλιο τόπο του την Αργυρούπολη της Δράμας. 

 

   Η καταγωγή των προγόνων του, ήταν από την Αργυρούπολη (Κιουμουσχανέ) της Χαλδίας του Πόντου, όπου η ψυχή το μυαλό και οι σκέψεις του συχνά πυκνά τον πήγαιναν εκεί.

 

  Αμέτρητα τα ταξίδια του, στον αλησμόνητο Πόντο και τα μουχαμπέτια που έκανε εκεί με φίλους του και ιδιαίτερα με τον Αντέμ Εκίζ.

 

  Η αγάπη του για τον χορό, τα τραγούδια, τα ήθη, τα έθιμα, που έμαθε από την λατρεμένη του γιαγιά (καλομάνα), τον “οδηγούσαν” σε όλη του τη ζωή στον αλησμόνητο Πόντο.

 

  Φίλος και συνεργάτης των “Ακριτών” Πολυκάστρου, ιδιαίτερα στις αρχές του 20ου αιώνα είχε τη φροντίδα και την επιμέλεια της χορωδίας του Συλλόγου μας.

 

 

Η χορωδία των "Ακριτών" Πολυκάστρου 

   Το τελευταίο αντίο θα πουν στον Αχιλλέα Βασιλειάδη, αύριο, Τετάρτη 8 Ιανουαρίου, συγγενείς, φίλοι, συνεργάτες και άνθρωποι που τον αγάπησαν.

 

  Η κηδεία θα τελεστή στο Μεσσιανό Πέλλας, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Παντελεήμονος στις 14:00.

 

  Η ταφή θα γίνει στο κοιμητήριο του χωριού, όπου αναπαύεται και η κόρη του Ρία που έφυγε πρόωρα από τη ζωή.

 

Αιώνια η μνήμη σου αγαπητέ φίλε Αχιλλέα, ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει, δίπλα στην αγαπημένη σου κόρη.

 

 

Βασίλης Αθανασιάδης 

Επίτιμος Πρόεδρος 

“Ακριτών” Πολυκάστρου

Χριστούγεννα 2024

ΔΟΞΑ ΕΝ  ΥΨΙΣΤΟΙΣ ΘΕΩ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ

 

Χρήστου Γ. Δημάρχου (πηγή; Επιτροπή Ποντιακών Μελετών)

Χριστός γεννέθεν, χαρά ‘ς σον κόσμον

χα, καλή ώρα, καλή σ’ ημέρα,

χα, καλόν παιδίν οψέ γεννέθεν.

      Η Διοικούσα Επιτροπή της Τράπεζας Αίματος των “Ακριτών” Πολυκάστρου ΕΥΧΕΤΑΙ ολόψυχα στα Μέλη και τους φίλους της, στα μέλη της Τράπεζας Αίματος Άσπρου - Αξιοχωρίου, στον Ελληνισμό όπου γης και σε όλο τον κόσμο, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ με υγεία, ευημερία, αγάπη και ΕΙΡΗΝΗ στον πλανήτη ΓΗ και πρώτιστα στον τόπο που γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός, για να γίνει πράξη το ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ.

Παραδοσιακά Κάλαντα Χριστουγέννων του Πόντου

 

 

 Χριστός γεννέθεν, χαρά ‘ς σον κόσμον

χα, καλή ώρα, καλή σ’ ημέρα,

χα, καλόν παιδίν οψέ γεννέθεν.

 Οψέ γεννέθεν κι ουρανοστάθεν,

τον εγέννεσεν η Πανα’ία,

τον ανέστεσεν Άη-Παρθένος.

 Εκαβάλ’κεψεν χρυσόν πουλάρι

και εκατήβεν ‘ς σο σταυροδρόμι,

σταυροδρόμι και μυροδρόμι.

 Έρπαξαν ατόν οι χιλ’ Εβραίοι,

χίλ’ Εβραίοι και μύρ’ Εβραίοι,

χίλ’ Εβραίοι και μύρ’ Εβραίοι.

 Ας σ’ ακρέντικα κι ας σην καρδίαν

αίμαν έσταξεν, χολήν κι εφάνθεν,

ούμπαν έσταξεν και μύρος έτον,

μύρος έτον και μυρωδία.

 Εμυρίστεν ατ’ ο κόσμον όλεν

για μυρίστ’ ατό και συ αφέντα,

συ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα.

 Έρθαν τη Χριστού τα παλικάρια

και θυμίζ’νε το νοικοκύρην,

νοικοκύρην και βασιλέαν.

 Δέβα ‘ς σο ταρέζ’ κι έλα ‘ς σην πόρτα

δωσ’ μας ούβας και λεφτοκάρυα

κι αν ανοί’εις μας χαραν σην πόρτα ‘σ.

Καλά Χριστούγεννα και εις έτη πολλά!

Για την Δ.Ε.             

Βασίλειος Αθανασιάδης

Πριν 32 χρόνια.

 

     Η Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 1992, εορτή του Αγίου Νικολάου, ήταν μια μέρα σημαντική για την ιστορία της μικρής μας πόλης.  Πριν από 32 χρόνια με την παρουσία των Εκκλησιαστικών και Πολιτειακών αρχών του τόπου μας καθώς και εκατοντάδων μελών και φίλων του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου & Περιχώρων "Οι Ακρίτες" από όλο το Νομό μας και όχι μόνο, εγκαινιάστηκε το «Σπίτι του Πόντου» στο Πολύκαστρο.

         Ένα κτίριο κόσμημα για την πόλη του Πολυκάστρου, μία «κυψέλη» πολιτιστικής - κοινωνικής προσφοράς – και δημιουργίας που στέγασε και στεγάζει επί 32 χρόνια, όλες τις δραστηριότητες του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου και Περιχώρων «Οι Ακρίτες», ενός Συλλόγου με συνεχή παρουσία και δράση επί 58 συναπτά έτη. 

 

 

Θεμελίωση του "Σπιτιού του Πόντου" 14 Φεβρουαρίου 1988

Πρώτος από αριστερά, ο πρώτος  και επί σειρά ετών πρόεδρος των "Ἁκριτών" ο αλησμόνητος Χρήστος Αδαμίδης και πάρα πολλοί που μας βλέπουν από "ψηλά".

 

       Για την ιστορία το «Σπίτι του Πόντου» στο Πολύκαστρο θεμελιώθηκε 14-02-1988 , ολοκληρώθηκε  και εγκαινιάστηκε στις 06-12-1992 με πρόεδρο τον κ. Βασίλειο Αθανασιάδη και μέλη της Διοίκησης τους αλησμόνητους : Χρήστο Αδαμίδη(αντιπρόεδρο), Ηρακλή Αποστολίδη, Γιάννη Καραγιαννίδη, Σάββα Καρδόπουλο, και τους ακούραστους Γιάννη Αλτιπαρμακίδη, Νίκο Σιάνα και Γιάννη Χρυσουλίδη. 

 

      Το όνειρο δεκαετιών των Μελών του Συλλόγου υλοποιήθηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια (1988 - 1992) με την συμπαράσταση χιλιάδων συνανθρώπων μας, μελών και φίλων από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό, Γερμανία, Σουηδία, ΗΠΑ, Αυστραλία, Κύπρο κ.α. τους οποίους και ευχαριστούμε από καρδιάς για την αμέριστη συμπαράσταση τους, για την ολοκλήρωση του έργου.

Τελετή εγκαινίων απὀ τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτης μας κ.κ. Δημήτριο , διακρίνονται από αριστερά ο αλησμόνητος πρώην Δήμαρχος Αξιουπόλεως Γιάννης Πολυχρονίδης(που μας άφησε ακριβώς πριν 3 χρόνια), οι αλησμόνητοι Ιερείς μας, παπά Χρήστος Ιακωβίδης και παπά Βασίλης Οικονόμου, καθώς και ο παπά Μενέλαος Αθανασιάδης, ο τότε πρόεδρος των "Ἁκριτών" Β. Αθανασιάδης, ο τέως Δήμαρχος Πολυκάστρου Γ. Δαμιανίδης και ο αλησμόνητος Ηρακλής Αποστολίδης.

    Ρίγη συγκινήσεως την ημέρα των εγκαινίων για τα εκατοντάδες μέλη και τους φίλους η είσοδος στο «Σπίτι του Πόντου» υπό τους ήχους του κλαρίνου του αλησμόνητου Γιώργου Ιακωβίδη (Χέρσο). Η επίσκεψη συνεχίστηκε καθ΄όλη την ημέρα και μέχρι τα μεσάνυχτα εκείνης της ημέρας.

 

Η ώρα της εισόδου στο "Σπίτι του Πόντου"την ημέρα των εγκαινίων, διακρίνονται Ν. Αθανασιάδης, Ν. Φαρσιαρώτου, Σ. Βασιλακάκη, ο αλησμόνητος  Χ. Αδαμίδης καθώς και οι τέως πρόεδροι των "Ἁκριτών" Ν. Σιάνας και ένστολος στο άκρο δεξιά ο Λάζαρος Παυλίδης.

     

 

Εκλεκτές παρουσίες την ημέρα των εγκαινίων, χορηγών και φίλων του Συλλόγου.

Από αριστερά Γιώργος Περπερίδης, Τρύφων Κοβάτσης, ο αλησμόνητος Σταύρος Ορφανίδης (εκδότης της εφημερίδας "Μαχητής του Κιλκίς" μεγάλος συμπαραστάτης στο έργο των Ἁκριτών"), Σωτήρης Δελαρούδης, Αντώνης Ασλανίδης και Χρήστος Γκουντενούδης

 

 

Το "Σπίτι του Πόντου"από ψηλά , επί της Εθνικής Αμύνης 37.

 

Ο πίσω , αύλειος χώρος διαμορφωμένος για την διοργάνωση υπαίθριων εκδηλώσεων.

  Στο βιβλίο καταθέσεων - οικονομικής συμπαράστασης , για την ανέγερση του "Σπιτιού του Πόντου", είναι μέχρι την ημέρα των εγκαινίων, 1827 ονόματα δωρητών, από όλη την Ελλάδα, καθώς και από χώρες του εξωτερικού, με συνολικό ποσόν προσφορών ύψους 23.962.044 Δρχ.

Αθανασιάδης Βασίλειος

Επίτιμος Πρόεδρος "Ακριτών"

Στη Μόσχα … ακριβώς πριν 34 χρόνια

 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ 

"ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ" 

ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΖΟΦΙΚΗΣ

(Αναμνηστική κονκάρδα)

   Τέτοιες ημέρες, 1ο δεκαήμερο του Οκτώβρη του 1990, ύστερα από πάρα πολλά χρόνια, στη Μόσχα, πραγματοποιείται η πρώτη μεγάλη συνάντηση των Ελλήνων, από όλα τα σημεία της υπό διάλυση Σοβιετικής Ένωσης.

   Είναι εποχή της περίφημης “Περεστρόικας”, η περίοδος του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στην εξουσία, ὀλα τριγύρω αλλάζουνε και ο προβληματισμός, η αγωνία για το που πηγαίνουμε, οι ελπίδες για κάτι καινούργιο μέσα από άλλες συνθήκες διακυβέρνησης που έρχονται διακατέχει την πλειοψηφία των κατοίκων της "αχανούς"  Σοβιετικής Ένωσης, όμως η ελπίδα για κάτι καλύτερο υπάρχει σε πολλούς.

 

Γαβριήλ Ποπώφ

πρώην Δήμαρχος Μόσχας

   Δήμαρχος στη Μόσχα εκείνη την περίοδο είναι ο Ελληνικής καταγωγής Γαβριήλ Ποπώφ του Χαρίτωνος (Παπαδόπουλος) από τους Έλληνες της Αζοφικής θάλασσας.

  

Το ιστορικό ξενοδοχείο "Ουκρανία" στο οποίο διαμείναμε τότε

 

Μια πιο σύγχρονη φωτογραφία του ξενοδοχείου και με καλύτερες καιρικές συνθήκες σήμερα.

   Το πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη του 1990, πραγματοποιείται το "Α' Πανσοβιετικό Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τέχνης των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ."  στη Μόσχα, με την συμμετοχή εκατοντάδων Ελλήνων εκπροσώπων Συλλόγων από κάθε γωνία της τέως Ε.Σ.Σ.Δ.

  Έλληνες από την Αρμενία, την Γεωργία, την Ουκρανία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, από την Μόσχα, από την Αζοφική θάλασσα, από την Κριμαία, την Αγία Πετρούπολη, την Οσετία( Βλαντικαβκάζ), το Βλαδιβοστόκ και από οπουδήποτε υπάρχει οργανωμένος Ελληνισμός, συναντώνται για πρώτη φορά, προβάλουν το πολιτιστικό τους έργο, αλλά και εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το μέλλον μέσα σε αυτήν την κοσμογονική αλλαγή, που συμβαίνει στον τόπο που γεννήθηκαν και έζησαν επί αιώνες.

   Η παρουσία των νέων από την Τσάλκα από την Μαριούπολη της Αζοφικής, το Γκελεντζίκ, την Ανάπα, το Κρασνοντάρ είναι εντυπωσιακή, στην ψυχή τους, στη σκέψη και το λόγο τους με γνώση της ιστορικής καταγωγής και πορείας είναι πάντα η Ελλάδα.

   Η Ελλάδα είναι παρούσα σε αυτό το μεγάλο γεγονός με την παρουσία αντιπροσωπείας της τότε μοναδικής Δευτεροβάθμιας οργάνωσης Ποντίων στην Ελλάδα,την Π.Ο.Π.Σ. (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων), αργότερα δημιουργήθηκε και η Π.Ο.Ε. (Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος), ακόμη μετείχαν Έλληνες καλλιτέχνες και η Ένωση Ποντίων Καλλιθέας από την Αθήνα με το περίφημο χορευτικό της που σε κάθε εμφάνιση του προκαλούσε τον θαυμασμό και αποσπούσε παρατεταμένα χειροκροτήματα.

   Είχα την τιμή με την ιδιότητα του Προέδρου του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου και Περιχώρων “οι Ακρίτες” και μέλος τότε της Π.Ο.Π.Σ. να μετέχω της αποστολής της Ομοσπονδίας, μαζί με τον αλησμόνητο Κώστα Βροχόπουλο και άλλα εκλεκτά μέλη της Ποντιακής Κοινότητας, σε αυτό το "Α' Πανσοβιετικό Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τέχνης των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ." και να γνωρίσω δεκάδες αδελφούς Έλληνες της τότε Ε.Σ.Σ.Δ..

 

Με τον αλησμόνητο Κώστα Βροχόπουλο 

στο δρόμο για τη Μόσχα, με ενδιάμεση στάση στη Βουδαπέστη.

 

  Εγώ με τον αλησμόνητο Κώστα Βροχόπουλο, είχαμε επισκεφθεί και φιλοξενηθήκαμε στη Μόσχα στο σπίτι του μεγάλου Ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη Χριστόφορου Τριανταφύλλοφ.

  

Πόντιος και Αρμένιος από τους δύο γονείς του, 

ο Χριστόφορος Τριανταφύλλοφ ήταν ένας αληθινός Έλληνας

 

Με μέλη της αποστολής

Με την υπεύθυνη επικοινωνίας του Υπουργείου Β. Ελλάδος

 

 

Στην Κόκκινη πλατεία

 

Σε έναν από τους πολλούς Ναούς στη Μόσχα.

  Είχα την τιμή να γνωρίσω των Έλληνα Φιλόσοφο αλησμόνητο Θεοχάρη Κεσσίδη (13 Μαρτίου 1920 - Αθήνα, 23 Δεκεμβρίου 2009) με καταγωγή από την Σάντα της Τσάλκας της Γεωργίας, ο οποίος διετέλεσε τακτικό μέλος της Ακαδημίας της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης, και από το 1987 αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

 

Ο Θεοχάρης Κεσσίδης με φόντο την προτομή του Θουκυδίδη

  Σήμερα ο Ελληνισμός της Γεωργίας στην πλειοψηφία του από τα μέσα της δεκαετίας 1990 έχει μεταναστεύσει, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Ρωσία κ.α., το ίδιο και η πλειοψηφία των Ελλήνων του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν και μεγάλος αριθμός Ποντίων από τη Ρωσία ήρθαν στη μητέρα πατρίδα. 

 Ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων της Τσάλκας (Γεωργία), εγκαταστάθηκε και στο Δήμο Παιονίας, ιδιαίτερα στο Πολύκαστρο και το Πευκόδασος, όπου είχαν και πολλούς συγγενείς, αφού οι κάτοικοι του επίσης κατάγονται από την Τσάλκα και εγκαταστάθηκαν στην Ορέβιτσα (Πευκόδασος) στις αρχές της 3ης δεκαετίας του 20ου αιώνα.

 Όλοι αυτοί ενσωματώθηκαν στον τόπο μας και αποτελούν ένα δυναμικό και πολύ σημαντικό κομμάτι του Δήμου μας.

  Σημαντικός αριθμός Ελλήνων Ποντίων ζούνε και ευημερούν στα Βόρεια Ανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου στις πόλης Σότσι, Καπαρτίνγκα,Τουαπσέ, Γκελεντζίκ, Ανάπα, Βιτιαζεβο, Νοβοροσίσκ, Κρασνοντάρ κ.α.

  Εκείνος που δεινοπάθησε και δεινοπαθεί ακόμη είναι ο πολυπληθής Ελληνικός πληθυσμός της Αζοφικής θάλασσας, της Μαριούπολης και των δεκάδων Ελληνικών χωριών που δημιουργήθηκαν και κατοικήθηκαν από Έλληνες που κατοικούσαν στη Κριμαία από τα τέλη του 18ου αιώνα και μετακινήθηκαν στη θάλασσα του Αζόφ για να αποφύγουν τις βιαιότητες των Τατάρων.

   Αυτός ο Ελληνισμός βρίσκεται στη ζώνη πυρός του πολέμου Ρωσίας - Ουκρανίας εδώ και 3 περίπου χρόνια, η ψυχής τους είναι με το μέρος της Ρωσίας, είχαν κατά την εγκατάσταση τους την στήριξη της Μεγάλης Αικατερίνης και του Ορλόφ.

  Ευχή μας να τελειώσει ο αδελφοκτόνος πόλεμος Ρωσίας - Ουκρανίας να ειρηνεύση ο τόπος, να ξαναβρούν οι λαοί την ηρεμία τους και να ασχοληθούν με έργα προόδου και ευημερίας και η ηγεσία της χώρας μας και της Ευρώπης να καταλάβουν ότι η σωστή πλευρά της ιστορίας είναι η αρμονική συνεργασία με την Ρωσία επ΄ωφελεία όλων των κατοίκων της Ευρώπης και όχι μόνο.

  Σε όλη την παραμονή μας στη Μόσχα πολύτιμη ήταν η παρουσία και η βοήθεια του εκλεκτού φίλου κ. Γιάννη Καρυπίδη, υπερδραστήριου μέλους του Συλλόγου Ελληνικής Νεολαίας Τιφλίδας που ακόμη και σήμερα παραμένει ενεργός στα Ποντιακά δρώμενα.

 

Ο Γιάννης Καρυπίδης σήμερα

Βασίλης Αθανασιάδης  


Επίτιμος Πρόεδρος     
“ Ακριτών” Πολυκάστρου

37 χρόνια πέρασαν.

Η αρχή μιας μεγάλης εκδήλωσης ανοιχτού χώρου που έγινε θεσμός.

   Ήταν αρχές καλοκαιριού, Ιούνιος του 1987 όταν για πρώτη φορά και στα πλαίσια των “Πολυκαστρινών” προτάθηκε από το Δ.Σ. των "Ακριτών" και εντάχθηκε στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων του Δήμου το “Ποντιακόν Πανοΰρ”.

   Η συγκεκριμένη εκδήλωση ήταν πρόταση του τότε νέου μέλους του Δ.Σ. των “Ακριτών” κ. Νίκου Σιάνα που έγινε ομόφωνα αποδεκτή από το Δ.Σ.:

Πρόεδρος             Βασίλης Αθανασιάδης

Αντιπρόεδρος   + Χρήστος Αδαμίδης

Γραμματέας       Γιάννης Αλτιπαρμακίδης

Ταμίας          + Ηρακλής Αποστολίδης

   Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην κεντρική (κάτω) πλατεία Πολυκάστρου(πλατεία Ελευθερίας) και σημείωσε ανεπανάληπτη επιτυχία. Ήταν η πρώτη μεγάλη εκδήλωση σε ανοιχτό χώρο, με φροντίδα και επιμέλεια των “Ακριτών” Πολυκάστρου που άφησε άριστες εντυπώσεις.

   Έκτοτε επαναλαμβάνεται ανελλιπώς επί 37 χρόνια και το φετινό “Ποντιακόν Πανοΰρ” είναι το 38ο.

   Από την εκδήλωση αυτή στα 37 χρόνια πέρασαν δεκάδες καλλιτέχνες που υπηρέτησαν και υπηρετούν την παραδοσιακή μουσική, τη μουσική που μοσχοβολάει Ελλάδα, αλησμόνητες θα μείνουν οι παρουσίες του +Γιώργου Ιακωβίδη με το κλαρίνο του, που σήμερα συνεχίζουν τα 2 εγγόνια του (που φέρουν το όνομά του), να μας ψυχαγωγούν αυτά πλέον με κλαρίνο και των παιδιών του από το Χέρσο, του Χρήστου Γιαννόπουλου (με την γκάιντα του) από την Πέρινθο, του Θύμιου Γκογκίδη από τα Κουφάλια στα Θρακιώτικα, του Κώστα Καραπανιαγιωτίδη, του Στάθη Νικολαϊδη, του +Γιώργου Νικολαϊδη και πολλών άλλων.

   Η πρωτοφανής επιτυχία της εκδήλωσης είχε σαν συνέπεια να την αντιγράψουν και να την πραγματοποιούν έκτοτε και πολλοί άλλοι Σύλλογοι στην περιοχή μας και όχι μόνο.

   Το σημερινό Δ.Σ. των “Ακριτών” με πρόεδρο τον κ. Δημήτρη Παπαδόπουλο που αποτελείται από παιδιά που μεγάλωσαν δίπλα και μέσα στον Σύλλογο, από το 2020 επανέφερε και πραγματοποιεί με πολύ μεγάλη επιτυχία το “Ποντιακόν Πανοΰρ” στον μεγάλο αύλειο χώρο του 1ου Δημοτικού Σχολείου Πολυκάστρου απέναντι από το Δημαρχείο και τον Ι.Ν. της Αγίας Τριάδος.

   Το Σάββατο 13 Ιουλίου 2024 και από τις 21:00 το βράδυ στον ίδιο χώρο, 1ο Δημοτικό Σχολείο Πολυκάστρου, διοργανώνεται το "38ο Ποντιακόν Πανοϋρ" με πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με τον Γιώργο Ιωαννίδη,τον Θόδωρο Κοτίδη και τον Μπάμπη Κεμανεντζίδη και μέλη του αδελφοποιημένου Σωματείου Πολιτιστικός Όμιλος "Αθανασία" από το Κίτι της Κύπρου κ.α.

Γενική είσοδος 3 ευρώ

Σύσσωμο το Δ.Σ. και τα μέλη της νεολαίας των "Ακριτών" θα είναι εκεί για την δική σας εξυπηρέτηση.

Σας περιμένουμε όλους.

Αναδρομή στο παρελθόν

Κάνοντας μια μικρή αναδρομή στο παρελθόν, κάποιες φωτογραφίες από περασμένα πανηγύρια.

 

1994 (πριν 30 χρόνια) κατάμεστη η κεντρική πλατεία (κάτω) Πολυκάστρου με το υπέροχο πανό "Πατρίδα μ' κι ανασπάλω σε".

Πολλοί από τους τότε παρόντες, σήμερα θα μας ¨βλέπουν¨ από ψηλά

 

"Πατρίδα μ΄κι ανασπάλω σε" Ποντιακό Πανούρ 1994

Χορευτικό συγκρότημα από παιδιά Κούρδων Προσφύγων

την εποχή που ήταν σε δράση ο Οτσαλάν και το P.K.K

 του οποίου τη σημαία διακρίνουμε ελαφρώς στο άκρο δεξιά.

(από τότε η Τουρκική μυστική υπηρεσία μας έβαλε στη "Μαύρη Λίστα" ).

 

Ποντιακόν Πανούρ 2004 ακριβώς πριν 20 χρονιά όπως φαίνεται και στο πανό

 Το μεγάλο χορευτικό του συλλόγου μας.

Βασίλης Αθανασιάδης

 

 

Επίτιμος Πρόεδρος "Ακριτών" Πολυκάστρου 

117η Αιμοδοσία "Ἁκριτών" Πολυκάστρου

 

 

   Με την ίδια δυναμική και την ίδια διάθεση προσφοράς προς τον πάσχοντα συνάνθρωπο συνεχίζουμε για 35ο χρόνο τον κύκλο των αιμοδοσιών πραγματοποιώντας την 117η αιμοδοσία των μελών της “Τρἀπεζας Αίματος” την Κυριακή 7 Ιουλίου 2024, όπως πάντα στο “Σπίτι του Πόντου” από τις 09:30 έως τις 13:00.

   Καλούνται τα μέλη και όσοι επιθυμούν να γίνουν μέλη της “Τράπεζας αίματος” να προσέλθουν και να αιμοδοτήσουν.

    Για αποφυγή ταλαιπωρίας και μείωση του χρόνου αναμονής, παρακαλούνται οι εθελοντές αιμοδότες να επικοινωνήσουν με τον υπεύθυνο συντονισμού και τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής για τον καθορισμό ώρας προσέλευσης.

    Τα τηλέφωνα επικοινωνίας αναγράφονται στο δελτίο τύπου.

    Παρακαλείστε για την κοινοποίηση του Δελτίου Τύπου.

 

Βασίλης Αθανασιάδης