Από την Τιφλίδα στο Μικρό Δάσος.

Γιάννης Καρυπίδης

21/4/1952 - 11/7/2026

 

Ο Γιάννης σε εκδρομή-προσκύνημα,

 στην Παναγία Σουμελά στον Πόντο.  

Ένας ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΑΣ της εποχής μας.

  Την Δευτέρα 13 Ιουλίου 2026, εκεί στον Ιερό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Μιχαήλ και Γαβριήλ, του Μικρού Δάσους του Δήμου μας, αποχαιρετίσαμε, με πόνο ψυχής, έναν σπάνιο, έναν μοναδικό για την εποχή μας άνθρωπο, έναν από τους τελευταίους Τραντέλλενες τον Γιάννη Καρυπίδη, που μας άφησε στα 74 του χρόνια.

 

Ο Γιάννης ήταν Έλληνας 6ης γενιάς από την Γεωργία, που γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1952 στην Τιφλίδα.

 

Οι πρόγονοί του, Ποντιακής καταγωγής, κατάγονταν από τα μέρη της Αργυρούπολης του Πόντου, οι οποίοι είχαν φθάσει το 1830 μεταξύ των πρώτων στη Γεωργία, μαζί με άλλους 30.000 Έλληνες Ποντίους μετά από τον νικηφόρο Ρωσοτουρκικό πόλεμο, που είχε σαν συνέπεια την επέκταση της Τσαρικής Ρωσίας στα εδάφη της Γεωργίας. 

 

Η Τσαρική Ρωσία προωθείται προς νότο, αποσπώντας Οθωμανικά εδάφη και ο Ελληνισμός της περιοχής αυτής, του νοτιο-ανατολικού Πόντου , υποφέρει τα πάνδεινα γι΄αυτό και για καλύτερες συνθήκες ζωής, καταφεύγει στα εδάφη που προσαρτώνται από την Ρωσία.  

 

Είναι η ίδια εποχή (1830) που δημιουργείται το πρώτο ελεύθερο Ελληνικό κράτος και Κυβερνήτης της Ελλάδος είναι ο Ιωάννης Καποδίστριας.

 Ο Γιάννης ο Τραντέλλενας

(Τραντέλλενας = Τριάντα φορές Έλληνας) 

   Ο Γιάννης αποφοίτησε από το τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Κρατικού Πολυτεχνείου της Γεωργίας (Τιφλίδα).

 

 Από το 1974 έως το 1990 εργάστηκε ως Πολιτικός Μηχανικός.

 

Το 1991 ήρθε για μόνιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα από το 1991 μέχρι το 1995, περίοδο κατά την οποία έχουμε την άφιξη χιλιάδων Ελληνοποντίων από την Ρωσία, την Γεωργία και άλλες Δημοκρατίες της τέως Σοβιετικής Ένωσης, ο Γιάννης μας είναι υπεύθυνος υποδοχής των παλιννοστούντων

 

 Ο Γιάννης Καρυπίδης, προσωπικότητα του Ποντιακού κινήματος, είναι από του πρώτους που στάθηκαν στο πλευρό της Ελληνικής κοινότητας στη Γεωργία όπου γεννήθηκε και ζούσε και γενικά στην ΕΣΣΔ αφιερώνοντας δεκαετίες στην υπηρεσία του Ελληνισμού.

 

 Κάθε σκέψη, κάθε λόγος και κάθε πράξη είχε σαν στόχο την ανάδειξη του μεγαλείου της Ελλάδος με την διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας, της ιστορίας και του πολιτισμού των Ελλήνων του Καυκάσου, αυτών των απογόνων του Προμηθέα αλλά και των "Αργοναυτών", όπως δήλωναν με περηφάνια οι ίδιοι. 

Γηγενής από την Τιφλίδα, ήταν οργανωτής και συμμετείχε ενεργά στο Ελληνικό κίνημα από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, ηγήθηκε της εργασίας με τη νεολαία για την δημιουργία και λειτουργία των πρώτων Ελληνικών κοινοτήτων στην Δημοκρατία της Γεωργίας και αργότερα ένας από τους βασικούς εκπροσώπους του Ποντιακού Ελληνισμού στην Ελλάδα και τον κόσμο.

 

 

Η Τιφλίδα, πρωτεύουσα της Γεωργίας.

Εδώ γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Γιάννης Καρυπίδης.  

Ο Γιάννης, ήταν ένα από τα δυναμικά στελέχη της Ελληνικής νεολαίας στην Τιφλίδα, από τα φοιτητικά του χρόνια, τη δεκαετία του 1970, μαζί με άλλους "φλογερούς" Έλληνες, όπως τον Θεόδωρο Γ. Ζωσιμίδη που διετέλεσε Υφυπουργός γεωργίας της Δημοκρατίας της Γεωργίας, μέλη της Κομσομόλ, κατόρθωσαν να οργανώσουν με την έγκριση τον τότε αρχών, τον πρώτο Σύλλογο της Ελληνικής νεολαίας Τιφλίδος. 

 Ο Γιάννης ήταν ο πρώτος Πρόεδρος του Συλλόγου νεολαίας των Ελλήνων της Τιφλίδας και ήρθε σε επαφή με τους Έλληνες σπουδαστές, με στόχο την ενεργοποίηση και την ένταξη δεκάδων Ελλήνων από όλη τη Γεωργία σε αυτόν τον Σύλλογο που υπηρετούσε τα Ελληνικά γράμματα και τον Ελληνικό πολιτισμό.

 

Στο μέσον με μουστάκι ο Γιάννης. 

 

 

Ο Γιάννης μας στην Τσάλκα με συγγενικό του πρόσωπο

και πίσω η προτομή του Αριστοτέλη.  

Το καλοκαίρι του 1988, επικεφαλής αντιπροσωπείας Ελλήνων της Γεωργίας, μετείχε στο Β΄Παγκόσμιο Συνέδριο Ελλήνων του Πόντου, για πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη, εκεί είχα την τιμή και την χαρά να τον γνωρίσω προσωπικά.  

 

 Ο Καρυπίδης αφότου εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, συνέβαλε σημαντικά στη στήριξη και στην ανάπτυξη των κοινοτήτων των επαναπατριζόμενων, ενισχύοντας τους δεσμούς των Ελλήνων της πρώην ΕΣΣΔ με την ιστορική πατρίδα.

 

Όταν ήρθε για πάντα στην Ελλάδα, συνέχισε αδιάκοπα να υπηρετεί τον προσφυγικό και ποντιακό ελληνισμό. Μέσα από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων, τον Σύλλογο Παλιννοστούντων Ελληνοποντίων «Μαυροθαλασσίτες», καθώς και άλλους φορείς, στάθηκε δίπλα στους χιλιάδες παλιννοστούντες συμπατριώτες μας, συμβάλλοντας στην ομαλή εγκατάστασή τους και στη διατήρηση των δεσμών με τις Eλληνικές κοινότητες της Μαύρης Θάλασσας.  

 

Πέρα από την αγάπη του για τον Ελληνισμό εκεί στην Γεωργία αλλά και εδώ στην Ελλάδα, μεγάλη του αγάπη και αδυναμία, ήταν ο Π.Α.Ο.Κ., παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε, δεν έπαψε να νοιάζεται και να παρακολουθεί όλα τα συμβαίνοντα στην αγαπημένη του ομάδα.

 

Ο Γιάννης, στην υποδοχή του νεοαποκτηθέντος (τότε),

 ποδοσφαιριστή του Π.Α.Ο.Κ., Χρήστο Ζαφείρη, Δεκέμβριος 2025.  

 

Μαζί μας στη Μόσχα,

 τον Οκτώβριο του 1990. 

 

    Το πρώτο δεκαήμερο του Οκτώβρη του 1990, πραγματοποιείται το "Α' Πανσοβιετικό Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τέχνης των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ."  στη Μόσχα, με την συμμετοχή εκατοντάδων Ελλήνων εκπροσώπων Συλλόγων από κάθε γωνία της τέως Ε.Σ.Σ.Δ.

  Έλληνες από την Αρμενία, την Γεωργία, την Ουκρανία, το Καζακστάν, το Ουζμπεκιστάν, από την Μόσχα, από την Αζοφική θάλασσα, από την Κριμαία, την Αγία Πετρούπολη, την Οσετία( Βλαντικαβκάζ), το Βλαδιβοστόκ και από οπουδήποτε υπάρχει οργανωμένος Ελληνισμός, συναντώνται για πρώτη φορά, προβάλουν το πολιτιστικό τους έργο, αλλά και εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το μέλλον μέσα σε αυτήν την κοσμογονική αλλαγή, που συμβαίνει στον τόπο που γεννήθηκαν και έζησαν επί αιώνες.

   Η παρουσία των νέων από την Τσάλκα από την Μαριούπολη της Αζοφικής, το Γκελεντζίκ, την Ανάπα, το Κρασνοντάρ είναι εντυπωσιακή, στην ψυχή τους, στη σκέψη και το λόγο τους με γνώση της ιστορικής καταγωγής και πορείας είναι πάντα η Ελλάδα.

   Η Ελλάδα είναι παρούσα σε αυτό το μεγάλο γεγονός με την παρουσία αντιπροσωπείας της τότε μοναδικής Δευτεροβάθμιας οργάνωσης Ποντίων στην Ελλάδα,την Π.Ο.Π.Σ. (Πανελλήνια Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων), αργότερα δημιουργήθηκε και η Π.Ο.Ε. (Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος), ακόμη μετείχαν Έλληνες καλλιτέχνες και η Ένωση Ποντίων Καλλιθέας από την Αθήνα με το περίφημο χορευτικό της που σε κάθε εμφάνιση του προκαλούσε τον θαυμασμό και αποσπούσε παρατεταμένα χειροκροτήματα.

Είχα την τιμή με την ιδιότητα του Προέδρου του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου και Περιχώρων “οι Ακρίτες” και μέλος τότε της Π.Ο.Π.Σ. να μετέχω της αποστολής της Ομοσπονδίας, μαζί με τον αλησμόνητο Κώστα Βροχόπουλο και άλλα εκλεκτά μέλη της Ποντιακής Κοινότητας, σε αυτό το "Α' Πανσοβιετικό Φεστιβάλ Πολιτισμού και Τέχνης των Ελλήνων της Ε.Σ.Σ.Δ." και να γνωρίσω δεκάδες αδελφούς Έλληνες της τότε Ε.Σ.Σ.Δ..

 

ΦΕΣΤΙΒΑΛ 

"ΜΕΓΑΛΗ ΓΙΟΡΤΗ" 

ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΑΖΟΦΙΚΗΣ

(Αναμνηστική κονκάρδα)

   Είναι εποχή της περίφημης “Περεστρόικας”, η περίοδος του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στην εξουσία, ὀλα τριγύρω αλλάζουνε και ο προβληματισμός, η αγωνία για το που πηγαίνουμε, οι ελπίδες για κάτι καινούργιο μέσα από άλλες συνθήκες διακυβέρνησης που έρχονται διακατέχει την πλειοψηφία των κατοίκων της "αχανούς"  Σοβιετικής Ένωσης, όμως η ελπίδα για κάτι καλύτερο υπάρχει σε πολλούς.

 

Γαβριήλ Ποπώφ

πρώην Δήμαρχος Μόσχας.

   Δήμαρχος στη Μόσχα εκείνη την περίοδο είναι ο Ελληνικής καταγωγής Γαβριήλ Ποπώφ του Χαρίτωνος (Παπαδόπουλος) από τους Έλληνες της Αζοφικής θάλασσας.

 

Το ιστορικό ξενοδοχείο "Ουκρανία" στο οποίο διαμέναμε τότε.

 

Με τον αλησμόνητο Κώστα Βροχόπουλο 

στο δρόμο για τη Μόσχα, με ενδιάμεση στάση στη Βουδαπέστη.

  Εγώ με τους αλησμόνητους Γιάννη Καρυπίδη και Κώστα Βροχόπουλο, είχαμε επισκεφθεί και φιλοξενηθεί στη Μόσχα στο σπίτι του μεγάλου Ελληνικής καταγωγής σκηνοθέτη Χριστόφορου Τριανταφύλλοφ.

 

ο Χριστόφορος Τριανταφύλλοφ ήταν ένας αληθινός Έλληνας 

 
  Σήμερα ο Ελληνισμός της Γεωργίας στην πλειοψηφία του από τα μέσα της δεκαετίας 1990 έχει μεταναστεύσει, στην Ελλάδα, στην Κύπρο, στη Ρωσία κ.α., το ίδιο και η πλειοψηφία των Ελλήνων του Καζακστάν, του Ουζμπεκιστάν και μεγάλος αριθμός Ποντίων από τη Ρωσία ήρθαν στη μητέρα πατρίδα. 

 Ένας μεγάλος αριθμός κατοίκων της Τσάλκας (Γεωργία), εγκαταστάθηκε και στο Δήμο Παιονίας, ιδιαίτερα στο Πολύκαστρο και το Πευκόδασος, όπου είχαν και πολλούς συγγενείς, αφού οι κάτοικοι του επίσης κατάγονται από την Τσάλκα και εγκαταστάθηκαν στην Ορέβιτσα (Πευκόδασος) στις αρχές της 3ης δεκαετίας του 20ου αιώνα.

 Όλοι αυτοί ενσωματώθηκαν στον τόπο μας και αποτελούν ένα δυναμικό και πολύ σημαντικό κομμάτι του Δήμου μας.

  Σημαντικός αριθμός Ελλήνων Ποντίων ζούνε και ευημερούν στα Βόρεια Ανατολικά παράλια του Ευξείνου Πόντου στις πόλης Σότσι, Καπαρτίνγκα,Τουαπσέ, Γκελεντζίκ, Ανάπα, Βιτιαζεβο, Νοβοροσίσκ, Κρασνοντάρ κ.α.

  Εκείνος που δεινοπάθησε και δεινοπαθεί ακόμη είναι ο πολυπληθής Ελληνικός πληθυσμός της Αζοφικής θάλασσας, της Μαριούπολης και των δεκάδων Ελληνικών χωριών που δημιουργήθηκαν και κατοικήθηκαν από Έλληνες που κατοικούσαν στη Κριμαία από τα τέλη του 18ου αιώνα και μετακινήθηκαν στη θάλασσα του Αζόφ για να αποφύγουν τις βιαιότητες των Τατάρων.

   Αυτός ο Ελληνισμός βρίσκεται στη ζώνη πυρός του πολέμου Ρωσίας - Ουκρανίας εδώ και πάνω από 4 χρόνια, η ψυχής τους είναι με το μέρος της Ρωσίας, αυτοί είχαν κατά την εγκατάσταση τους, πέριξ της Αζοφικής (Μαριούπολη και δεκάδες χωριά) την στήριξη της Μεγάλης Αικατερίνης και του Ορλόφ.

  Ευχή μας να τελειώσει ο αδελφοκτόνος πόλεμος Ρωσίας - Ουκρανίας να επέλθει η ΕΙΡΗΝΗ στον τόπο, να ξαναβρούν οι λαοί την ηρεμία τους και να ασχοληθούν με έργα προόδου και ευημερίας και η ηγεσία της χώρας μας και της Ευρώπης να καταλάβουν ότι η σωστή πλευρά της ιστορίας είναι η αρμονική συνεργασία με την Ρωσία επ΄ωφελεία όλων των κατοίκων της Ευρώπης και όχι μόνο.

  Σε όλη την παραμονή μας στη Μόσχα πολύτιμη ήταν η παρουσία και η βοήθεια του εκλεκτού φίλου κ. Γιάννη Καρυπίδη, υπερδραστήριου μέλους του Συλλόγου Ελληνικής Νεολαίας Τιφλίδας που από την πρώτη στιγμή της αφιξής μας στη Μόσχα και μέχρι την αναχώρηση μας, για πάνω από μιά εβδομάδα ήταν δίπλα μας, συνεργάτης και ξεναγός, που φρόντισε να μη μας λήψει τίποτα.

  Το τελευταίο αντίο

   Πλήθος συγγενών και φίλων, στον Ιερό Ναό "Παμμέγιστων Ταξιαρχών" του Μικρού Δάσους, για το τελευταίο αντίο στον αλησμόνητο Γιάννη, αυτόν τον ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΑ. 

 

   Μεταξύ αυτών ο κ. Παναγιώτης Ψωμιάδης, με τον οποίον συνεργάστηκε ο Γιάννης για τα θέματα των Παλιννοστούντων, ο καθηγητής κ. Κώστας Φωτιάδης, ο κ. Νίκος Σιάνας πρώην Πρόεδρος των "Ακριτών" Πολυκάστρου, ο γράφων και πολλοί συνεργάτες του.

  Στεφάνια απέστειλαν μεταξύ των άλλων ο Ιβάν Σαββίδης καθώς και το Προξενείο Θεσσαλονίκης της Δημοκρατίας της Γεωργίας.

 

 Τα κοιμητήρια του Μικροδάσους

 

   Εκεί, στο νότιο-ανατολικό τμήμα των κοιμητηρίων του Μικροδάσους, δίπλα στην Π.Ε.Ο Θεσσαλονίκης - Ευζώνων σε αγρό που παραχωρήθηκε απ΄τον αλησμόνητο Σωκράτη Ακριτίδη, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 άρχισε ο ενταφιασμός ΕλληνοΠοντίων προσφύγων απ΄την τέως Ε.Σ.Σ.Δ. και κυρίως από την Γεωργία.

  Σ΄αυτό το τμήμα, οπου η ενσωμάτωση και νομιμοποίηση του ολοκληρώθηκε επί Προεδρίας στην Τοπική Κοινότητα Μικροδάσους από τον επι σειρά ετών Πρόεδρο κ. Αθανάσιο Λαρχανίδη, αναπαύονται πάνω από 240 πρόσφυγες συνΈλληνες μεταξύ αυτών πλέον και ο ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΑΣ Γιάννης Καρυπίδης, που αφιέρωσε τη ζωή του γι΄αυτούς. 

 

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΥ

 ΤΟ ΧΩΜΑ ΤΟΥ ΜΙΚΡΟΥΔΑΣΟΥΣ

 ΠΟΥ ΤΟΝ ΣΚΕΠΑΖΕΙ.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

 

 

  

 Ευχαριστώ για τις πληροφορίες 

 1. τον αγαπητό γείτονα κ. Περικλή Ζωσιμίδη (Πολιτικό Μηχανικό από τη Γεωργία)

 2. τον επισειρά ετών Πρόεδρο της Τ.Κ. Μικρού Δάσους κ. Αθ. Λαρχανίδη

Βασίλης Αθανασιάδης  

Επίτιμος Πρόεδρος     
“ Ακριτών” Πολυκάστρου

 

 

 

 

 

 

Ακριβώς....πρίν 47 χρόνια.

 

   Ύστερα από τις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου στο Σύλλογο Ποντίων Πολυκάστρου & Περιχώρων “Οι Ακρίτες”, που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 3 Δεκεμβρίου 1978, εξελέγησαν για πρώτη φορά στη Διοίκηση, τρία νέα μέλη, οι Βασίλης Αθανασιάδης, (+)Στέφανος Αμβροσίδης(Μ.Δάσος) και Έλενα Λούση, που μαζί με τους παλαιούς και έμπειρους στα Διοικητικά, αλησμόνητους Χρήστο Αδαμίδη και Γιάννη Καραγιαννίδη ανέλαβαν την Διοίκηση του Συλλόγου, από τις 4 Δεκεμβρίου 1978, με πολύ διάθεση για δουλειά.

 

  Τα νεοεκλεγέντα μέλη του Δ.Σ., την επομένη ημέρα, Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου του 1978, συγκροτήθηκαν σε σώμα και σχημάτισαν το νέο Διοικητικό Συμβούλιο ως εξής: Χρήστος Αδαμίδη Πρόεδρος(ο ίδιος ήταν Πρόεδρος από την δημιουργία του Συλλόγου το 1966), Ελένη Λούση Αντιπρόεδρος, Βασίλης Αθανασιάδης Γενικός Γραμματέας, Γιάννης Καραγιαννίδης Ταμίας και Στέφανος Αμβροσίδης Μέλος(Το Δ.Σ. ήταν πενταμελές).

 

   Ένας από τους στόχους της νέας Διοίκησης για την επερχόμενη περίοδο ήταν, η καθιέρωση εκδηλώσεων σε σταθερές ημερομηνίες ή περιόδους που να αγκαλιάζουν όλα τα μέλη αλλά και ευρύτερα όλη την κοινωνία του Πολυκάστρου και να έχουν σαν βάση και έμπνευση τις παραδόσεις του Ποντιακού Ελληνισμού.

   Μέσα σε τρεις (3) εβδομάδες και μέχρι το τέλος της χρονιάς με σύνθημα νέα μέλη, νέοι άνθρωποι, νέοι στόχοι, τριπλασίασαν τα ετήσια έσοδα του Συλλόγου με την κυκλοφορία του τότε ημερολογίου και την εγγραφή νέων Μελών.

 

Η κοπή της βασιλόπιτας

 

Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 1979

Η πρώτη εκδήλωση "κοπής βασιλόπιτας" και ο μεγάλος χορός του Συλλόγου.

Αριστερά (+)Δέσποινα Παπαδοπούλου, Έλενα Λούση, ο Πατήρ Ιωακείμ Καραχρήστος, (+)Στέφανος Αμβροσίδης(1947-1993),(+)Χρήστος Αδαμίδης(1928-2004) και ο γράφων.

  Η πρώτη μεγάλη εκδήλωση του Συλλόγου με το ξεκίνημα του νέου χρόνου και κάθε χρόνο, αποφασίστηκε να είναι η κοπή της Βασιλόπιτας, το αντάμωμα των Μελών του Συλλόγου σαν μια μεγάλη οικογένεια, σε ένα "κοινό τραπέζι", όπου θα ανταλλάξουν τις ευχές, για τον καινούργιο χρόνο και θα πάρουν το κομμάτι της πίτας τηρώντας την παράδοση και θα γλεντήσουν όλοι μαζί.

 

  Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά την Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 1979, ακριβώς πριν 47 χρόνια, στην οικογενειακή ταβέρνα του Αργυρόπουλου που τότε ήταν στην οδό Μεγάλου Αλεξάνδρου 95, στο κτίριο των αδελφών Γκαντίδη(σήμερα Σ.Μ. “Γαλαξίας”).

   Το τελετουργικό ίδιο και απαράλλαχτο εδώ και δεκαετίες, με τις ευλογίες της Εκκλησίας, τους χαιρετισμούς και τις ευχές του εκάστοτε Προέδρου του Συλλόγου προς τα μέλη, αλλά και των εκπροσώπων της πολιτείας (Τοπική και Νομαρχιακή αρχή), με τα παραδοσιακά Κάλαντα της Πρωτοχρονιάς, την κοπή της παραδοσιακής Βασιλόπιτας καθώς και την βράβευση παιδιών του Συλλόγου που διακρίθηκαν για την επίδοση τους στα γράμματα και η εκδήλωση ολοκληρωνόταν με ένα μεγάλο παραδοσιακό γλέντι. 

  

 Αυτός ήταν και πρέπει να είναι ο πρώτος και μεγάλος χορός του Συλλόγου μας που επραγματοποιήτο το πρώτο εικοσαήμερο του Ιανουαρίου και αμέσως μετά τα Θεοφάνια, τηρώντας την παράδοση.

 

Κοπή Βασιλόπιτας Ιανουάριος 1985

Με παρόντα όλα τα Μέλη του Δ.Σ.

Αριστερά ο γράφων(Πρόεδρος των "Ακριτών"),(+)Χρήστος Αδαμίδης(1928-2004), (+)Γιάννης Καραγιαννίδης(1928-2000), το μέλος του Δ.Σ. Δημήτρης Μωυσίδης(Μεταμόρφωση) και ο (+)Κώστας Μερκενίδης(1923-1989).

   Μετά την πρώτη εκδήλωση (18 Ιανουάριο 1979) τις επόμενες τρεις (3) χρονιές 1980,1981 και 1982 η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο εστιατόριο του αλησμόνητου Αλέκου Χατζηξενιτίδη, το σημερινό γνωστό σε όλους κατάστημα “Βαγγέλης” (Ζαϊκος).

  Η αθρόα συμμετοχή τόσο των Μελών όσο και των φίλων του Συλλόγου οδήγησε σε αναζήτηση μεγαλύτερης αίθουσας, έτσι ώστε να μπορέσουν να φιλοξενηθούν όσο το δυνατόν περισσότερα Μέλη και φίλοι μας.

  Από τον Ιανουάριο του 1983 και επί σειρά ετών η κοπή της Βασιλόπιτας και ο πρώτος μεγάλος χορός του Συλλόγου επραγματοποιείτο στην κατάμεστη από κόσμο μεγάλη αίθουσα του Κέντρου “Μαξίμ” στο Πευκόδασος, του αλησμόνητου Τάκη Τσανίδη.

 

Κοπή Βασιλόπιτας Ιανουάριος 1991 κέντρο "Μαξίμ"

Αριστερά ο γράφων(Πρόεδρος των "Ακριτών") και δεξιά κόβει την Βασιλόπιτα ο νέος τότε Δήμαρχος Πολυκάστρου (+)Γιώργος Δαμιανίδης(1942-2025).

Κοπή Βασιλόπιτας Ιανουάριος 2000

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς από τα παιδιά του Συλλόγου υπό την καθοδήγηση της Άννας Χαρτοματσίδου (Γ.Γραμματέας του Συλλόγου) και στο άκρο δεξιά ο τότε Πρόεδρος των "Ακριτών" κ. Νίκος Σιάνας.

  Εκδήλωση θεσμός με την παρουσία πλήθους Μελών και φίλων, με μουσική και τραγούδι, από πλήθος καλλιτεχνών που με μεγάλη χαρά ερχόντουσαν σε αυτή την εκδήλωση μας και έδιναν τον καλύτερο τους εαυτό και πολλές φορές η αμοιβή τους ήταν συμβολική.

  Τι να θυμηθούμε; Από τους δικούς μας καλλιτέχνες - λυράρηδες, (+)Νίκο (Κόλια) Κρουκλίδη(1915-2007),

 τον (+)Θόδωρο (Τότο) Γεωργιάδη(1927-1993), 

 

τον (+)Γιώργο Ιακωβίδη(1925-1994) και τα παιδιά του Νίκο και Στέλιο από το Χέρσο, που πάντα ήταν "κοντά" στο Σύλλογο μας, σε κάθε κάλεσμα, με πολύ αγάπη, 

 τον μεγάλο Κωστάκη Καραπαναγιωτίδη που του χρωστάμε πολλά,

 

ο οποίος έφερνε πάντα μαζί του και τον Θόδωρο Βεροιώτη,

 

 τον (+)Γιώργο Νικολαΐδη,

 τον Παυλάκη τον Δραμινό,

τον (+)Θόδωρο Παυλίδη,

τον Θόδωρο Κοτίδη,

 τους Θρακιώτες (+)Χρήστο Γιαννόπουλο με την γκάιντα του(από την Πέρινθο),

 τον Θύμιο Γκογκίδη (από τα Κουφάλια)

 και τόσους άλλους, αριθμός ατελείωτος, όλα αυτά τα χρόνια για πάνω από πέντε δεκαετίες στάθηκαν δίπλα στο Σύλλογο των “Ακριτών” Πολυκάστρου, μας αγάπησαν και τους αγαπήσαμε για όλα όσα πρόσφεραν, σε αυτή τη μακρόχρονη και πλούσια παρουσία των 60 χρόνων του Συλλόγου μας.

ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ

 ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ που δυστυχώς πολλοί σήμερα μας βλέπουν από ψηλά

Βασίλης Αθανασιάδης  

Επίτιμος Πρόεδρος    

Συλλόγου Ποντίων     

Πολυκάστρου & Περιχώρων

"Οι Ακρίτες"          

     

27 Μαρτίου 1966 - 27 Μαρτίου 2025

 Κλείσαμε τα 59 χρόνια δραστηριότητας

59 ΧΡΟΝΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ, ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ

          Λες και ήταν χθες.... κι όμως συμπληρώθηκαν 59 χρόνια από τότε, 

ήταν  Κυριακή 27 Μαρτίου 1966 , σαν σήμερα, όταν πραγματοποιήθηκε η πρώτη Γενική Συνέλευση των μελών του Συλλόγου Ποντίων Πολυκάστρου και περιχώρων «Οι Ακρίτες»  και εξελέγη η πρώτη Διοίκηση του.

Τα μέλη της ήταν:

+Αδαμίδης Χρήστος              (1928 – 2004)
+Αθανασιάδης Ν. Ιωάννης    (1942 – 2011)
+Αλτιπαρμακίδης Νικόλαος  (1940 – 2024)
+Δαμιανίδης Κώστας             (1934 – 1993)
+Ξυμιτίδης Μιχάλης              (1930 – 2012)
   Τριανταφυλλίδης Ιωάννης   
+ Χρηστίδης Σάββας               (1897 – 1979)

 

  Το πρώτο καταστατικό του Συλλόγου (χειρόγραφο) συντάχθηκε από τον αείμνηστο

Σάββα Χρηστίδη, ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου και μέλος της πρώτης Διοίκησης,

ο οποίος διετέλεσε επί σειρά ετών σύμβουλος της Κοινότητος Πολυκάστρου και Πρόεδρος αυτής κατά το διάστημα 26/12/1927 – 05/03/1928

Ιδρυτικά μέλη 61 (Σήμερα ζουν μόνο 8 από αυτούς): 

     Αυτοί είναι που έγραψαν ιστορία στον τόπο μας, ιδρύοντας τον πρώτο Πολιτιστικό Σύλλογο της περιοχή μας, που από τότε και μέχρι σήμερα είναι σε αέναη δράση.

+Αδαμίδης Χρήστος,+ Αδαμίδου Γαρυφαλιά, +Αδαμόπουλος Χρήστος, Αθανασιάδης Βασίλειος, +Αθανασιάδης Ευστάθιος, +Αθανασιάδης Ν. Ιωάννης, +Αθανασιάδου Αφροδίτη, Αλτιπαρμακίδης Γεώργιος, +Αλτιπαρμακίδης Νικόλαος, +Αλτιπαρμακίδης Ιωάννης, +Αλτιπαρμακίδης Φίλιππος, Αλτιπαρμακίδου Ελευθερία, +Ανδρεάδης Βασίλειος, +Ασλανίδης Λάζαρος, +Ασλανίδης Νικόλαος, +Βασιλειάδης Βλάσιος, +Βασιλειάδης Ιωάννης, Βασιλειάδου Ιφιγένεια, +Γεωργιάδης Γεώργιος, +Δαμιανίδης Απόστολος, +Δαμιανίδης Ιωάννης, +Δαμιανίδης Κώστας, +Δαμιανίδης Παύλος, Δαμιανίδου Αναστασία, Δαμιανίδου Λαμπρινή, Ευγενίδης Αφεντούλης, +Ευκαρπίδης Πολυχρόνης, +Ιωαννίδης Νικόλαος, +Καλαϊτζίδης Θεόδωρος, +Καλαϊτζίδης Κώστας, +Καλαϊτζίδου Μηνοδώρα, +Καλογερίδης Παρασκευάς, +Καλπακίδης Ιωάννης, +Καρακουλίδης Σάββας, +Καρδόπουλος Δημήτριος, +Καρδόπουλος Ευστάθιος, +Καρδόπουλος Σάββας, +Καρδοπούλου Άννα, +Κιουρτσίδης Ιωάννης, +Κοντόπουλος Αλέξανδρος, +Κοντόπουλος Βασίλειος, +Κρουκλίδης Γρηγόριος,+Κρουκλίδης Θεόδωρος, +Κρουκλίδης Νικόλαος, +Μαυροφρύδης Κώστας, +Μαυροφρύδης Χ. Χαράλαμπος, +Μερεσίδης Αλέξανδρος, +Μερκενίδης Κώστας, +Ξυμιτίδης Μιχαήλ, +Παπαδόπουλος Κώστας, +Σαμπλίδης Δημήτριος, +Σαχπαζίδης Χαράλαμπος, +Σιδηρόπουλος Χαράλαμπος, +Σπυρίδης Δημήτριος, +Τζαμαλίδης Αλέξανδρος, +Τζαμαλίδης Λάζαρος, +Τοπαλίδης Ευστάθιος, +Τριανταφυλλίδης Αλέξανδρος, Τριανταφυλλίδης Ιωάννης, +Χατζηξενιτίδης Αλέξανδρος, +Χρηστίδης Σάββας.

Το πρώτο χορευτικό του Συλλόγου (1966)

Όρθιοι από αριστερά:     +Τοπαλίδης Ευστάθιος, Καραγιαννίδου-Τζουμάνη Μυροφόρα, Κεσκινίδης Συμεών, Χαρτοματσίδου-Σκαλιστήρα Ειρήνη, +Αδαμίδης Χρήστος.

Καθήμενοι από αριστερά:   Καραγιώργης Παναγιώτης (χοροδιδάσκαλος),

+Καρδόπουλος Σάββας, +Κρουκλίδης Νικόλαος(Κόλιας) Λυράρης.

Διατελέσαντες Πρόεδροι του Συλλόγου:
 

27/03/1966 – 12/08/1972  +Αδαμίδης Χρήστος
13/08/1972 – 23/03/1974  +Τζαμαλίδης Αλέξανδρος
24/03/1974 – 05/12/1982  +Αδαμίδης Χρήστος
06/12/1982 – 26/01/1997    Αθανασιάδης Βασίλειος
27/01/1997 – 21/01/2001    Σιάνας Νικόλαος
22/01/2001 -       01/2013    Παπαδόπουλος Ιωάννης
          2013 -            2019    Παυλίδης Λάζαρος
2019 - έως σήμερα              Παπαδόπουλος Δημήτριος

      Επί 59 συνεχή χρόνια ο Σύλλογος με την εκάστοτε Διοίκηση του και μεγάλη συμμετοχή των Μελών του, εργάστηκε με σεβασμό για την διατήρηση των παραδόσεων του Ποντιακού Ελληνισμού και προσέφερε τεράστιο κοινωνικό και πολιτιστικό έργο στο τόπο μας.

 Για την ιστορία ο Σύλλογος των "Ἁκριτών" Πολυκάστρου, είναι ο παλαιότερος και ο πρώτος που ιδρύθηκε στον τόπο μας.

    Με τμήματα εκμάθησης χορών, οργάνων, βιβλιοθήκης, θεατρικού, χορωδίας, νεολαίας, γυναικών και της "Τράπεζας Αίματος" που σήμερα αριθμεί 1300 μέλη εθελοντές αιμοδότες και είναι από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα.

    Ο Σύλλογος από της 6 Δεκεμβρίου 1992 στεγάζεται σε ιδιόκτητη στέγη, Εθνικής Αμύνης 37 στο Πολύκαστρο, το "Σπίτι του Πόντου".

 

 

25 Μαρτίου 2025 

Παρέλαση "Ακριτών",

 με δεκάδες μέλη του καλλιτεχνικού τμήματος.

 

Η καθιερωμένη και φέτος, 2025, αναμνηστική φωτογραφία

 μπροστά στο ηρώο, στην Κεντρική πλατεία Πολυκάστρου.

 

   Η περιληπτική αυτή αναφορά στην ιστορία του Συλλόγου των «Ακριτών» Πολυκάστρου, ας είναι ένα κερί στη Μνήμη των θανόντων ιδρυτικών Μελών και Μελών της Διοίκησης με αφορμή τη συμπλήρωση των 59 χρόνων από το ξεκίνημα του Συλλόγου μας.

Αθανασιάδης Βασίλειος       

Επίτιμος πρόεδρος των Ακριτών